Hier leek het even simpel. In Dordrecht zouden 25 kleine speeltuintjes verdwijnen. Geen megaparken of gelikte speelboulevards, maar die buurtplekjes met piepende wipkippen, een klimrekken die betere dagen gekend hebben en bankjes waar ouders vooral niet met elkaar praten. Officieel vanwege veiligheid en aansprakelijkheid. In werkelijkheid vanwege geld. Of beter gezegd, het gebrek daaraan.
Het ravijnjaar hangt dreigend boven de stad. Minder geld van het Rijk, meer taken, dezelfde verwachtingen. Dus wordt momenteel de kaasschaaf gezet op alles wat niet wettelijk verplicht is. Spelen dus. Want een kind heeft geen afdwingbaar recht op een wipkip. En leegte is goedkoop, onderhoudsvrij en juridisch waterdicht.
Maar toen gebeurde er iets onverwachts. Mensen gingen zich ermee bemoeien. Er ontstond rumoer. Boze ouders, verontwaardigde buurtbewoners, ingezonden stukken, sociale media. En alsof dat nog niet genoeg is: de verkiezingen komen eraan. Dat helpt altijd bij plotseling bestuurlijk inzicht.
En dus trekt het college – althans voorlopig – de keutel weer in. Geen massale ontmanteling,  naar eerst tóch nog maar eens in gesprek. Misschien ook niet zo’n héél goed idee om, zo vlak voor de stembus, verontwaardigde ouders tegen je in het harnas te jagen.
Kortom… een narrow escape voor de wipkip dus. Nou ja… niet écht definitief, want we hebben het uiteindelijk gewoon over uitstellen tot ná die gemeenteraadsverkiezingen op 18 maart aanstaande. De financiële realiteit is allerminst verdwenen, alleen even geparkeerd. De wipkip mag nog even blijven tokkelen met zicht op het hakblok. 
Verstandig, lijkt me, want het weghalen van speelplekken staat ook nog eens haaks op wat Den Haag én het Stadskantoor al jaren collectief prediken, namelijk dat kinderen meer naar buiten moeten, minder achter schermen, meer bewegen, meer ontmoeten.
Voor nu wint de speelplaats het van de begrotelijke bijl. Maar laten we eerlijk zijn: dit was geen principiële keuze. Dit was electorale voorzichtigheid. De ravijnrand ligt er nog steeds. Alleen is er even een stapje achteruit gedaan.
Wipkip gered. Voorlopig.