Er zijn soms van die ideeën waarvan je denkt: gek eigenlijk dat niemand dat eerder heeft bedacht. Het plan van de VSP om van het voormalige V&D-pand in Dordrecht een Startershuis te maken is er zo een. Dat enorme gebouw staat er al jaren bij alsof het wacht op een reünie van de jaren negentig. De roltrappen zijn verdwenen, de parfumlucht is vervlogen en niemand roept nog: ,,Mevrouw Jansen, kassa drie alstublieft.” Wat overblijft is een monument van stilstand.
En ondertussen zoeken jongeren zich suf naar een woning.
Dus ja, het idee om hier tweehonderd starters te laten wonen is eigenlijk briljant in zijn eenvoud. Het is bijna aandoenlijk hoe logisch het klinkt: een leegstaand pand, een stad vol woningzoekenden en een binnenstad die best wat extra energie kan gebruiken. Je ziet het voor je: eindelijk weer licht achter de ramen, fietsen in de rekken, mensen die elkaar op en rond het pand tegenkomen en zich afvragen hoe het ooit zo lang leeg heeft kunnen staan.
En als we dan toch bezig zijn met dromen: maak van die benedenverdieping iets waar je vanzelf naartoe wordt getrokken. Geen voorspelbare ketens, maar een versmarkt waar je kruiden ruikt die je niet kunt uitspreken en brood koopt dat nog warm is. Gooi er een paar koffiebarretjes bij en een paar pop-upshops die elke paar maanden wisselen… dan wordt het V&D-pand niet alleen een plek waar mensen wonen, maar ook een plek waar je even binnenloopt om te verdwalen en om er een uur later weer uit te komen met een tas vol lekkers en nieuwe energie.
Zo krijgt de binnenstad eindelijk weer iets wat je niet kunt plannen, tekenen of vergaderen, namelijk: leven.
En misschien is dat wel de grootste winst van dit plan. Niet nóg een rapport, niet nóg een projectgroep, maar starterswoningen voor jonge mensen met dromen… midden in de stad; een stad waar ze dan wellicht ook écht willen blijven.