Vandaag is het weer zover: verkiezingsdag. In dit geval gemeenteraadsverkiezingen. Het is de dag waarop we uit het raam kijken, de lucht inspecteren en ons afvragen: moet ik daar nou écht mijn bed voor uit?
Het enige juiste antwoord is: ja. Niet omdat de democratie meteen omvalt als u nog een kop koffie neemt, maar omdat u anders het risico loopt dat de toekomst van uw stad of dorp wordt bepaald door mensen met oplossingen die verdacht veel lijken op ‘bruine’ slogans uit de jaren dertig.
U kent ze wel… politici die elk probleem te lijf gaan met de subtiliteit van een kettingzaag. Overlast? Asielzoekers. Woningnood? Asielzoekers. Drukte bij de huisarts? U raadt het al. Het is een wonder dat ze het wisselvallige weer nog niet aan asielzoekers hebben toegeschreven, al wordt daar ongetwijfeld aan gewerkt. Dordt zou een waar paradijs worden als we alle ‘vreemde smetten’ buiten de stadspoorten houden; geen criminaliteit meer, geen woningtekort, geen wachttijden, waarschijnlijk zelfs geen file bij de McDrive. Een utopie die vooral laat zien hoe ver simplisme kan ontsporen.
Intussen hebben de andere partijen ook hun dromen. De één wil een stad waar elke stoeptegel klimaatbewust is en elk plantsoen biodivers. De ander droomt van Dordrecht als heiligdom van de auto, waar parkeren ongeveer dezelfde status krijgt als de grondwet. En dan is er altijd wel iemand die fluistert dat de stad dringend een ‘iconisch project’ nodig heeft. Iets met water, een brug en een architect die te vaak het woord beleving gebruikt.
Allemaal plannen. Allemaal mensen die straks namens u beslissen.
Daarom is stemmen belangrijk. Niet omdat één stem de wereld verandert, maar om te voorkomen dat haatzaaiers met schijnbaar simpele oplossingen voor complexe problemen straks vier jaar lang het beleid mogen schrijven.
Dus trek een jas aan, loop naar het stembureau, stem links, stem rechts, stem ergens daartussenin, maar stem met hart, niet met haat en vooral niet op zondebokzoekers.