In de Drechtsteden is iets fascinerends en tegelijk beschamends gebeurd: kiezers liepen opnieuw achter plannen aan die ongeveer even uitvoerbaar zijn als een zebrapad in de Noordzee; in Papendrecht zelfs dermate massaal dat de PVV de grootste werd.
Gefeliciteerd: je hebt gestemd op lucht.
Het asielzoekerscentrum is het favoriete mikpunt. ,,Weg ermee!” Alsof de gemeenteraad dat bepaalt. Alsof een paar raadsleden even met Den Haag bellen om nationale wetgeving te herschrijven. Zo werkt het niet. Net zomin als een gemeente de euro kan afschaffen, de gulden kan terughalen of zichzelf uit Europa kan klikken alsof het een WhatsAppgroep is.
Toch stemmen mensen erop. Oliedom, maar het vóelt zo lekker. Boosheid zoekt richting en vindt die bij partijen die altijd een zondebok klaar hebben. De schuld ligt nooit bij een complexe werkelijkheid, maar altijd bij ‘de ander.’
En wat gebeurt er vervolgens? Precies wat je nu al ziet aankomen: in de Drechtsteden staan PVV en Forum voor Democratie met hun schijnoplossingen straks terecht buitenspel. Ook in Papendrecht is de rekensom simpel: er zijn daar immers genoeg meerderheden te vinden zonder de PVV in de coalitie. Daar sta je dan met je overwinning. Geen invloed, geen resultaat… gewoon met lege handen.
De harde waarheid is simpel: stemmen uit chagrijn is louter politieke zelfverminking. Je levert je eigen invloed in voor een onderbuikgevoel en krijgt er exact niets voor terug. Geen beter bestuur, geen oplossingen, geen enkele grip. Alleen frustratie die blijft etteren omdat je bewust hebt gekozen voor onzin.
En laten we één ding niet vergeten: dit patroon is niet nieuw. In de jaren dertig zochten Europeanen ook massaal zondebokken voor economische ellende. Dat eindigde niet in oplossingen, maar in verdeeldheid met desastreuze gevolgen.
Dus doe iets radicaals: stem voor opbouw en begrip in plaats van uit frustratie. Zoek oplossingen, geen vijanden. En zet je hakken niet in het zand… want zodra het zonnetje schijnt, blijkt hoe weinig houvast droog zand heeft.