Het wil maar niet vlotten met de lokale omroep in Dordrecht. Nee, ik heb het niet over de kwaliteit van de radio- en televisieprogramma’s op de plaatselijke zender, want daar moet u zelf maar over oordelen. Persoonlijk vind ik dat ze het nog heel behoorlijk doen voor een clubje dat overwegend uit vrijwilligers bestaat en waar alles zo’n beetje ‘op een koopje’ moet. Tuurlijk, het komt wat tuttig en oubollig over, maar dat heb je als je programma’s moet maken met studenten en scholieren die een maand geleden nog nooit van de Grote Kerk gehoord hadden.
Het is wat irritant om te moeten aanhoren hoe stagiaires uit Brabant of Oude-Pekela de naam van mijn stad uitspreken. Ik woon nu niet in Doggdreggt, óók niet in Dojdjecht en al helemaal niet in Dooidreg. Ik woon in Dojdt. Maar goed, ik neem dat allemaal op de koop toe en kijk trouw omdat ik hoop dat mijn nymfomane tante Betje (53, vrijgezel, vol figuur, bril- en snordragend) ook eens in beeld mag bij ‘Uw Mening’, zodat ze eindelijk eens een kerel aan de haak slaat. Ook het feit dat de presentator van het nieuws maar één colbertje heeft en dat er een vent met een baard al drie jaar achtereen iets boos roept omdat hij op de een of andere commissievergadering mocht opdraven, neem ik op de koop toe. Ik geniet namelijk wel van de programma’s, al is het niet altijd om dezelfde reden die de programmamaker voor ogen had.
De club zat in zwaar weer en komt nu in nog zwaarder weer omdat de gemeente wil dat er ook eens een paar centen worden binnengehaald in plaats van uitgegeven en het kan zomaar eens gebeuren dat de uitzendlicentie in het jaar 2012 niet meer aan RTV Dordrecht wordt toebedeeld. Dan mag een nieuwe club het proberen. Die stuit, zo voorspel ik u, op dezelfde problemen. De Mediawet biedt te weinig mogelijkheden om geld te genereren en verplicht de lokalen om ook radio te maken, terwijl iedereen weet dat daar eigenlijk niemand op zit te wachten. Dan toch maar liever tante Betje-televisie.