,,Weet je wat het is? Europa is een oerwoud waar geen hond de weg nog weet. Daar moet je bij wijze van spreke in doorgeleerd hebben en dat is nou precies wat ik gedaan heb.’’ Ik hoor het hem nog zeggen, de ‘adviseur’ die door de gemeente voor veel geld was ingehuurd, om zich met het kapmes een weg door die schier ondoordringbare jungle van subsidiestromen te banen. Zijn kapmes was een ‘state of the art’ laptopje, dat hij zorgvuldig opstelde in een ruimte die hem door de gemeente ter beschikking was gesteld. Als hij zijn Armani-colbertje zorgvuldig heeft glad gestreken en het kledingstuk vervolgens kaarsrecht over een stoelleuning hangt, vervolgt hij zijn privécollege. ,,Kijk, hier gaat het om… er liggen overal potjes met geld klaar, alleen bijna niemand weet waar ze liggen en hoe je er aanspraak op kunt maken. Vooral op gemeentelijk niveau tasten veel ambtenaren in het duister en dus laten veel gemeenten een heleboel Europees geld gewoon liggen… uit pure onkunde, dus. En daar kom ik om de hoek kijken. Nee, ze bellen mij niet, ik bel hun. Ik laat ze gewoon weten wat ze allemaal mis lopen als ze mij niet inhuren. Je moest eens weten hoe snel de stadspoorten dan open gaan.’’
De expert, met wie ik in een grijs verleden nog de schoolbankjes deelde, haalde voor veel Nederlandse gemeenten (ja, ook Dordrecht) vele tonnen aan Europees geld binnen. Met die subsidies konden werkgelegenheidsprojecten worden opgezet, konden allochtonen hun taalachterstand inhalen, en werden onderwijstrajecten met een hoog technisch gehalte opgestart. Niks mis mee, dacht ik in eerste instantie. Totdat mijn voormalige schoolgenoot mij uitlegde dat een behoorlijk deel van de subsidies die hij binnensleept naar zijn portemonnee vloeit. ,,Ik werk gewoon op no cure, no pay-basis’’, vertelt hij, niet zonder trots. Ik kreeg plotseling last van het ultieme ‘Bassie-gevoel’: ik snap het best, maar ik begrijp er geen bal van. Kijk, dat mijn ouwe schoolmaat een slimme jongen is snap ik wel, maar er is één ding dat ik niet begrijp… namelijk dat dit allemaal legaal is.
Ach Kees, legale criminaliteit bestaat toch al zo lang de mensheid “beschaafd” is. Politici, bestuurders van lagere overheden, ziekenhuizen, banken enz, de rij voorbeelden is te lang, zelfs voor de digitale snelweg, belazeren de boel via declaraties, snoepreizen, bonussen, gouden handdrukken.