Gisteren droeg ze nog een mal hoedje tijdens een haringparty en vandaag zie ik haar bij Opnieuw & Co waar ze een bijzettafeltje koopt. In de Aldi en de Lidl winkelen mensen uit De Hoven die niet eens meer wegduiken als ze de buurvrouw tegenkomen en achter een zak patat op de kermis ontwaarde ik van de week een in Dordt geboren en getogen vastgoedmiljonair van wie ik toch écht zeker wist dat ie een jaar of tien geleden naar Brasschaat verhuisd was. Ook ken ik in Dordt een zwerver met een dubbele achternaam, een marktkoopman die in een groter huis woont dan onze voormalige vorstin en een vooraanstaand politicus die ik in mijn jeugdjaren voornamelijk blowend op een matrasje in een kraakpand aantrof. Het is de ontwapenende werkelijkheid van een stad met veel gezichten. Nou is Dordt nooit écht ‘sjiek de friemel’ geweest, hetgeen je altijd weer zo heerlijk terugziet bij ‘partijtjes’ van onze lokale serviceclubjes. ‘Aangekleed gaat uit’, is een typisch Dordtse uitdrukking die hier perfect de lading dekt. Het lijkt heel wat, totdat iemand zijn mond open doet. ,,Lekker feessie hé’’, en wég is de façade. ‘Glamour’ in Dordt is een mal hoedje op zetten en staat dus op de keper beschouwd helemaal niet zo ver af van ons al even halfslachtige, maar altijd weer ontwapenende carnaval. Dordts ‘op sjiek’ is in negen van de tien gevallen duizend jaar armoede met een laagje schmink er over. Onze eigen maandagse Bubbels-pagina, alsmede een poging van een wat overspannen tiepje dat zich op de lokale treurbuis GlitterMara noemt, zijn daar altijd prachtige voorbeelden van. Geloof me, ik bedoel het niet beledigend en doe er ook niet verheven over, want het is juist om die reden dat ik zo op mijn stad gesteld ben.
We kunnen hier straks kiezen uit pakweg 63 verschillende broodroosters in die nieuwe Saturn, maar nét zo makkelijk halen we een paar straten verderop, brood van één dag oud voor een euro. Dát is de ware gedaante van ‘kakineus’ Dordt … het is geroosterd brood, meer niet.