Op zich opvallend trouwens dat het nou nét twee BBB’ers zijn die zich zorgen maken over een milieuvraagstuk. Ik bedoel, laten we nou eerlijk zijn, hun grote roerganger, BBB-bobo Caroline, gaat met milieuaangelegenheden – laat ik het netjes zeggen – meestal wat losjes om. Ach, het is de Zuid-Hollandse statenleden Niels Oosterom en Marc Strik vermoedelijk dan ook vooral om het principe te doen en wat dát betreft hebben de beide heren nog gelijk ook.
Even een korte toelichting: Strik en Oosterom willen van de provincie precies horen wanneer die fonkelnieuwe elektrische waterbussen nu eindelijk eens een keer écht frequent gaan varen. En ja, da’s een terechte vraag, want bij de ‘vergunning’ van het vervoerscontract (destijds aan Blue Amigo, maar inmiddels in handen van Aqualiner en Damen) gaf de belofte van elektrisch en dus milieuvriendelijk vervoer over water destijds de doorslag. Nu, bijna twee jaar later alweer, blijkt van al die duurzame ambities weinig te zijn terecht gekomen. De elektrische waterbussen – beloofd voor de ‘lijnen’ Zwijndrecht-Dordrecht-Papendrecht en Dordrecht-Rotterdam – vertonen namelijk zo veel kinderziekten, dat Aqualiner noodgedwongen nog altijd vooral gebruik maakt van haar ‘oude’ dieselvloot. Je zou natuurlijk (geheel en al ‘in de geest’ van BBB trouwens) kunnen zeggen… ach, wat maakt het uit? Als het maar vaart en het liefst nog een beetje op tijd ook. Maar laten we nou eerlijk zijn, het contract is destijds toch écht in de wacht gesleept met juist die belofte van duurzaamheid als voornaamste troef.
Eigenlijk zegt dit hele probleem alles over een onmachtige provinciale overheid die keer op keer moet beslissen welk vervoersbedrijf in deze tijd van ‘vrije marktwerking’ het meest realistische verkooppraatje houdt. Feit is namelijk dat de vervoersbedrijven die om de zóveel jaar meedingen naar een contract (voor vervoer over weg, rails of water) altijd beloftes ‘neerleggen’ die in de praktijk zelden worden waargemaakt. Kortom… dit systeem werkt niet, want het is gebaseerd op luchtfietserij.
KEES THIES 
Luchtfietserij… Een column die precies weergeeft wat er bij een aanbesteding fout kan gaan. Als na gunning de beloftes niet nagekomen worden dan zal dit door de provincie toch wel vooraf zijn vastgelegd? Zodat beide partijen bekend zijn met de consequenties ervan? Ik werk in de wegenbouw en als wij onze afspraken niet nakomen dat zal de opdrachtgever, bijvoorbeeld een Rijkswaterstaat of een gemeente, ons daar zeker op afrekenen. Dit in de vorm van boetes of door een negatief tevredenheidsonderzoek. Dat laatste kan bij latere aanbestedingen pijn gaan doen omdat je de opdracht niet krijgt. Een smetteloze aannemer heeft een streepje voor op de aannemer die het allemaal niet zo nauw neemt. Bij de provincie zijn de verantwoordelijken op het gebied van aanbestedingen toch net zo kundig als bij bijvoorbeeld een Rijkswaterstaat?