Even los van die eeuwige mopperbrigade op ‘het trapveldje der verongelijkten’ (Facebook dus) heb ik soms écht de indruk dat dit land goeddeels ‘af’ is. Een kwartiertje browsen op de websites van de lokale nieuwssites bevestigt dag in dag in dag uit mijn vermoeden dat Nederlanders en zéker Dordtenaren graag wat mopperen, maar uiteindelijk toch vooral stiekempjes voldaan en tevreden zijn en kennelijk ook veel vrije tijd over hebben. Ik zeg dan ook: niks meer aan doen.
Waar elders in de wereld is er immers plek voor kindermoestuinen, mamacafé’s en een cursus borstvoeding geven? En nee, daar steek ik niet de draak mee hoor (prachtig juist) maar het zegt wel iets over onze staat van eh… heimelijk welbevinden. Even een greep uit het verdere ‘aanbod’ voor april: de Remonstrante kerk organiseert een themamiddag over de ziel,  in Sterrenburg kun je onder leiding van een beroepswandelaar gaan ‘wandelen, ontmoeten en ontdekken,’er is ergens in de Vleeschhouwersstraat een ‘Voorlees High Tea’, in de Elzen kun je vogelgeluiden leren herkennen, in Stadspolders kun je gaan ‘lenteknutselen,’aan de Schuttevaerlade kun je kennis maken met biodanza (zelfontplooiing door dans), in Krispijn kun je ergens een bloemrijke lentetaart leren maken (niet om op te eten) en in de bieb vertelt psycholoog en schrijver Thijs Launspach (hopelijk aan die genoemde mopperbrigade) hoe je tóch nog gelukkig kunt worden. Tot zover een greep uit de agenda.
Dan verder met nieuws: in het Albert Schweitzer ziekenhuis worden dwergvleermuizen op diervriendelijke wijze (een soort omgekeerde kattenluikjes) uit de spouwmuren verjaagd om te voorkomen dat ze bij verbouwingswerkzaamheden het loodje leggen, FC Dordt loopt het gevaar te promoveren (eigen schuld… moeten ze maar niet zo goed voetballen) en dat oerlelijke poepbruin geverfde gebouwencomplex aan het Statenplein krijgt eindelijk een make-over. En oh ja… het zonnetje is ook weer doorgebroken. Ik ben wieberen: stukkie wandelen met mijn wandelcoach, mijn ademhalingscoach en mijn afslankcoach. Die laatste is voor Blafmans hoor…