Er zijn nog genoeg ‘vergeten rafelranden’ op dit eiland


Het vraagstuk ‘wél of niet bouwen in de polder’ is dit jaar uitgegroeid tot hét Dordtse verkiezingsthema. Partijen buitelen over elkaar heen: de één wil de polder heilig verklaren, de ander ziet er juist dé oplossing in voor de huidige wooncrisis, die niet alleen starters treft, maar ook potentiële ‘doorstromers’, zoals jonge stellen met een kindje op komst en senioren die kleiner willen gaan wonen.
De situatie op dit eiland is écht nijpend: jonge mensen bivakkeren nog steeds bij hun ouders, wachtlijsten zijn eindeloos en betaalbare nieuwbouwprojecten komen nauwelijks van de grond. Dat beoogde Maasterras (onhaalbaar trouwens voor starters) is er voorlopig nog lang niet en die plannen bij het Albert Schweitzer ziekenhuis lijken vooralsnog ernstig vastgevroren.
Toch is de reflex om dan de toch al schaarse groene polders vol te zetten mij te makkelijk. Dordrecht heeft in het verleden al genoeg weilanden ingeruild voor grijze dozen waar niemand warm van wordt. Wat hier nog rest aan open landschap verdient beter dan paniekvoetbal.
De échte oplossing ligt, volgens mij althans, elders: betaalbare hoogbouw op de nog ‘lege’ plekken die we tot op heden nooit benut hebben. En nee, dat hoeft niet lelijk te zijn. In steden als Kopenhagen en Stockholm combineren ze hoogte met houtbouw, groen, gedeelde voorzieningen en leefkwaliteit. Hoogbouw kán menselijk zijn; betaalbaar en aantrekkelijk zelfs en vooral… relatief snel realiseerbaar.
En ja, de ruimte hiervoor ís er wel degelijk. Volgens de gemeentelijke hoogbouwvisie mag juist rond knooppunten en stadsentrees de hoogte in worden gegaan. Denk aan de spoorzone tussen station en Leerpark, delen van het Gezondheidspark, de randen van Stadswerven, langs de Rijksstraatweg (richting Willemsdorp) en stroken langs de N3.
Wie het schaarse groen op dit eiland wil sparen – terecht naar mijn idee – hoeft dus niet eens naar die polders te wijzen, maar naar de kaart. Er zijn hier meer dan genoeg, soms ‘vergeten’ rafelranden waar met enige creativiteit en vooral met vaart woontorens kunnen verrijzen.

Plaats een reactie