Er zijn van die Dordtse dingetjes waar je op kunt bouwen: op de Merwekade waait het altijd nét iets harder, er is altijd wel één van de vier klokken op de Grote Kerk die een tikkie voor- of achter loopt en de Kiltunnel… tja, dáár moeten we na bijna een halve eeuw, nog altijd voor in de buidel tasten; 2 euro, of 1,45 met zo’n Telecard die je altijd pas terugvindt als je al bij het tolpoortje staat te stuntelen.
En nu lees ik dus dat 2025 voor de tunnelexploitant een recordjaarwas. Ruim 5,3 miljoen voertuigen betaalden braaf tol. Dat zijn dus 5,3 miljoen momenten waarop iemand dacht: ,,Nou ja, vooruit dan maar weer.”
Het Wegschap Tunnel Dordtse Kil jubelt intussen harder dan een Feyenoord-supporter na een geslaagd balletje breed van Rahim Sterling. Meer dan 10 miljoen euro aan inkomsten, een positief resultaat van 4 miljoen, en een eigen vermogen van 25,4 miljoen.
Toegegeven… de tunnel ligt er keurig bij, de meetinstrumenten in de controlekamer knipperen tevreden en alle leningen worden volgens planning afgelost. Kortom: de Kiltunnel is financieel gezonder dan een gemiddelde Schapekop na een middagje kantelen op Koningsdag.
En ja, ik weet het: er zijn onderhoudskosten, er zijn personeelskosten en er is een dak van steenbestorting dat af en toe moet worden opgefrist. Maar toch. Die tunnel staat er al sinds 1977. Hij heeft de oliecrisis overleefd, de cd-speler, de flippo, de kredietcrisis, de coronacrisis, Gerard Cox en zelfs de Space Shuttle, die in het bouwjaar van de tunnel haar eerste testvlucht maakte. Je zou dus denken dat ‘ie inmiddels wel is afbetaald.
Maar nee hoor… we blijven betalen. Dag in, dag uit.
Dus terwijl het Wegschap trots meldt dat nieuwe leningen niet nodig zijn en de tarieven al vijftien jaar niet stijgen, blijft uiteindelijk toch echt één vraag knagen.
Als alles zó goed gaat… waarom is dat ding dan nog steeds niet gratis?