In Hendrik-Ido-Ambacht is het afvalbeleid niet zomaar een discussiepunt, maar een serieus heet hangijzer in de coalitievorming. Terwijl Realistisch Ambacht liefst vandaag nog de gele zakken afschaft en D66 ze nog nét niet op de monumentenlijst plaatst, bungelt het dorp letterlijk vol met bewijsstukken van dit politieke vraagstuk. Elke week hangen ze weer aan de palen. Soms lijkt het alsof iemand een permanente zak heeft opgehangen onder het motto: ‘Ik hang ’m alvast maar op, dan ben ik er vanaf tot kerst.’
Toch is Ambacht niet de enige gemeente die worstelt met de vraag: blijven we voorscheiden, of stappen we over op nascheiding? In Amsterdam, Rotterdam, Utrecht, Almere en delen van Twente hoeven inwoners al jaren niet meer te jongleren met PMD-zakken. Daar doet de afvalverwerker het werk met infraroodscanners, wervelstromen, magneten en robots.
En het werkt. Het plastic komt er verrassend schoon uit en het stads- of dorpsgezicht knapt er zienderogen van op. Maar wat is uiteindelijk beter? En vooral: wat kost het? Speciaal voor Ambacht – nee, eigenlijk voor álle Drechtstedengemeentes – een paar cijfers: nascheidende gemeenten halen 85 tot 90 procent van het recyclebare plastic eruit, tegen hooguit 75 procent bij voorscheiding, én ze zijn óók nog eens goedkoper uit. Onderzoeken van Afvalfonds Verpakkingen en CE Delft laten zien dat nascheiding gemeenten zo’n 15 tot 30 euro per huishouden per jaar scheelt. Hoe dat komt? Efficiëntere verwerking, minder rondrijdende vuilniswagens, minder handhavingskosten en vooral,,, schonere straten en beteuterde vogels.
‘Om ons heen’ zie je hetzelfde beeld: in Scandinavië investeren ze inmiddels volop in nascheidingstechnieken, in Engeland en Frankrijk ontwikkelt de robotmatige nascheiding zich (regio voor regio) gestaag en België doet – net als Nederland – nog een beetje van alles wat. Alleen conservatief Duitsland gaat nog altijd vol voor voorscheiding, maar in dat land is de fax vandaag de dag ook nog altijd razend populair.
Conclusie: wie vasthoudt aan de gele zak, betaalt uiteindelijk méér voor minder resultaat.