Over het gegeven dat Chemours al decennialang ‘twentyfour seven’ stoffen produceert die niet afbreken en zich ophopen in mens en milieu bestaat geen enkele twijfel meer. Eigenlijk zou dat elke dag voorpaginanieuws moeten zijn.
En tóch gaat het deze week over iets bijna kneuterigs, namelijk over recreatieplas De Merwelanden die, als gevolg van jarenlange PFAS-vervuiling (door Chemours dus) nagenoeg voortdurend moet worden doorgespoeld. En heel gek… daar heeft de gemeente nu hélemaal genoeg van. In het Stadskantoor hebben ze kennelijk nu ook ontdekt wat iedereen al lang wist, namelijk dat doorspoelen van die plas hooguit symptoombestrijding is. Het is in mijn optiek trouwens ook een soort bestuurlijke aflaat voor een overheid die niet durft te doen wat écht nodig is, namelijk de bron van het kwaad aanpakken.
En nu begint dus weer het welbekende rondje bestuurlijke verstoppertje spelen. De gemeente wil dat Chemours het grondwater afvangt, de provincie kijkt mee, Rijkswaterstaat knikt en het waterschap schuift met zorgelijke blik aan. Iedereen is betrokken, niemand is verantwoordelijk. Ondertussen wordt er vooral wederom onderzocht, afgestemd en vooruitgeschoven. Ik zeg: vier ‘overheden,’ één plas, núl ruggengraat.
Zo verandert een recreatieplas in een symbool van bestuurlijke slapte en nalatigheid. Waarom ik dat vind? Omdat niemand serieus een knoop durft door te hakken.
Chemours belooft ondertussen verder onderzoek te doen. Dat klinkt ongeveer zo urgent als een voicemail van een helpdesk die je terugbelt ‘wanneer het uitkomt.’
Het is bestuurlijke yoga: iedereen buigt, maar niemand beweegt. Het doorspoelen werkte even. Tot het niet meer werkte. Recreanten weg, restaurant failliet en inwoners die zich steeds meer zorgen maken. Begrijpelijk ook, want wie wil er nou recreëren in een cocktail van ‘forever chemicals.’
Uiteindelijk draait alles om die ene grote vraag: waarom dweilen we eigenlijk nog, terwijl we met z’n allen exact weten welke kraan er open staat?
Het is, wat mij betreft, niet eens zozeer die recreatieplas die moet worden schoongemaakt… het is het beleid.