Onafhankelijk Papendrecht maakt zich zorgen over het feit dat het aantal kinderen dat in deze gemeente de tandarts bezoekt onder het landelijk gemiddelde ligt. En dus pleit de partij voor een terugkeer van de schooltandarts. Een terecht pleidooi dat ook in Dordrecht speelt. Ruim zes jaar geleden concludeerde ik al eens op deze plek dat je hier letterlijk aan de gebitten van veel inwoners van deze stad, kunt aflezen hoe het met hun inkomen of dat van hun ouders gesteld is. In Dordt en kennelijk dus ook in Papendrecht wonen verhoudingsgewijs veel mensen, die al jaren aan de deur van de tandarts voorbij lopen… soms misschien niet eens zozeer uit angst voor de tandarts zelf, maar vooral vanwege de rekening, waarvan ze vrezen dat ze die niet kunnen betalen. Nu is het qua tandzorg in dit land tóch al droeviger gesteld dan, laten we zeggen, vijftien jaar geleden: één op de vijf kinderen in dit land, zo blijkt uit onderzoek, gaat eigenlijk nooit naar de tandarts. In Dordt, Papendrecht (en wie waar nog meer in deze regio)  ligt dat gemiddelde blijkbaar nóg hoger. En nu zult u misschien zeggen: dat kán toch niet, want mondzorg voor minderjarigen is hier toch gratis? Ja, dat klopt, alleen is het zo dat ouders die zelf de tandarts structureel mijden nu eenmaal minder snel geneigd zijn om hun kinderen wél naar een tandarts te sturen. Zo ontstaat een negatieve spiraal die tot gevolg heeft dat de staat van de gebitten van minstens twee opeenvolgende generaties  achteruit ‘holt.’ Daarbij komt dat de financiële drempel naar die tandarts, ja óók voor die nieuwe generaties dus, alleen maar hoger wordt, aangezien aan de ‘renovatie’ van een té lang verwaarloosd gebit immers een nóg hoger prijskaartje hangt. Ik zeg, net als Onafhankelijk Papendrecht, snel terug dus… die controles op school.
In een aantal Haagse wijken werkt een schooltandarts-systeem overigens al jaren als een tierelier. Daar misschien eens gaan kijken dus?