Welkom in Dordrecht, stad van de eeuwige aanloop. Alleen… wie nou echt precies wil weten wat er in de stad zoals gebouwd wordt (en op welke termijn), moet geen bouwhelm opzetten maar een bril met vergrootlenzen. Dán pas ontwaar je in de diverse ontwikkelplannen vage termen als ‘bijna’, ‘wellicht mogelijk’ en ‘nader overleg.’
Het V&D-pand is daarvan het kroonjuweel. Bijna tien jaar alweer staat het leeg, terwijl hier toch echt 108 appartementen gepland zijn. Gaat dat gebeuren? Het antwoord vanuit het stadhuis luidt steevast: ja, het gaat door… tenzij het niet doorgaat. Dat heet geen besluitvorming, dat heet filosofie. Ondertussen staat het pand er stoïcijns bij en kijkt het publiek toe, tastend in collectief duister.
Dan Yulius. Op die plek (aan het Kromhout) zouden appartementen komen, maar voorlopig gebeurt ook hier alweer jaren helemaal niks, nakkes nada. Hier kréég een ontwikkelaar ooit een vergunning voor, maar die blijkt inmiddels weer te zijn ingetrokken. Ondertussen kijken 220 potentiële kopers naar een bouwterrein dat vooral uit toekomstmuziek bestaat.
Ook dat beloofde hotel aan het Vrieseplein is inmiddels een soort malle mythe geworden. Vijftien jaar plannen, aanpassen, praten en weer aanpassen. Resultaat: het hotel is nog altijd niet gebouwd en elk seizoen schuift de start op, als een vakantie die nooit geboekt wordt uit angst voor natuurrampen op de beoogde bestemming.
En dan dat steeds verder verloederende Teerlinkpandje aan de kop van de Kalkhaven. Jarenlange stilstand, rechtszaken, dwangsommen en nu: hooguit vage hoop, maar vooral (wederom) volledige stilte.
En ja, natuurlijk… bouwen is complex. Regels, procedures, marktomstandigheden, de stand van Jupiter. En nee, dát processen vaak moeizaam verlopen is niet altijd de schuld van de gemeente. Dat hierover slecht gecommuniceerd wordt is dat wél. Zeg gewoon wat er gaat gebeuren en wanneer. Of zeg eerlijk dat het voorlopig niet gebeurt.
Misschien moet de gemeente een nieuw soort bouwbord ontwerpen: hier komt ooit iets. Tot die tijd graag geduld. Veel geduld.