Hanny Visser van de Sliedrechtse oppositiepartij ProSliedrecht bedoelde het afgelopen maandagavond wel goed, maar verwoordde het mijns inziens wat ongelukkig. ‘Sliedrecht is het lachertje van de regio geworden’, stelde zij tijdens het slappe gemeenteraadsdebat over de bestuurscrisis na het vertrek van ‘solist’ en ‘spanningsveroorzaker’ burgemeester Martin Boevée. Dat vond ik een beetje een understatement: Sliedrecht wás op bestuurlijk gebied namelijk al sinds jaar en dag het lachertje van de regio en dreigt nu het lachertje van het hele land te worden. Bestuurders in Sliedrecht, spelen, al zo lang ik kan me kan herinneren, een raar soort schimmenspel in het baggerdorp. Men doet maar wat, men rotzooit maar wat en men communiceert bedroevend, zowel intern als richting burger. Heeft dat met het niveau van de mensen op het pluche te maken of met die aloude instelling van ‘wij weten wat goed voor u is’, die hier ogenschijnlijk langer dan in de rest van de regio, aan de Hollandse klei is blijven plakken?
De vraag stellen is hem beantwoorden. Sliedrecht moet nog wat wennen aan de eenentwintigste eeuw, die toch echt alweer een tijdje gaande is. Dat de tijd wat langzamer gaat in dat stukje van de Alblasserwaard (trouwens niet alleen in dát stukje) heeft op zich ook wel charmante kanten: ik zie mensen er elkaar nog op straat groeten, ik zie er nog wat ouderwetse hoffelijkheid en veel bereidheid om elkaar (al dan niet via de kerk) te steunen. Dat is mooi en prijzenswaardig in dit, soms wat onsympathiek aandoende no-nonsense-tijdperk. Voor de burgemeester en diens echtgenote neem je je hoed af en de bestuurders zitten, geflankeerd door een paar iets te machtige ambtenaren, nog ouderwets voorin de kerk (waar ze ‘fashionably late’ hun plekje innemen) en alwetendheid uitstralen. Ik geef toe, ik zet een beetje aan, want ook in Sliedrecht wonen natuurlijk moderne en weldenkende mensen en zijn er ongetwijfeld ook voldoende bestuurstalenten aanwezig. Misschien zitten die zelfs wel in het college, maar het zou de wethouders gesierd hebben als ze maandagavond écht schoon schip gemaakt hadden door in gezamenlijkheid af te treden.
Het is tijd voor een Sliedrechtse lente.