Eigenlijk was ik niet van plan om nog terug te komen op de jaarwisseling, totdat ik op de website iDordt een verhaal van Dirk-Jan Grootenboer onder ogen kreeg. Grootenboer is hoofdagent en afgelopen oudejaarsnacht ‘draaide’ hij dienst in Dordt. Nu ken ik de man niet persoonlijk, maar ik volg hem al een tijdje via Twitter en hij maakt op mij de indruk een nuchtere kerel te zijn. In zijn Twitter-berichtjes straalt hij altijd een gevoel van ‘alles onder controle’ uit en misschien was het juist wel daarom dat ik onder de indruk was van zijn verslag over oudejaarsnacht. Een deel daarvan wil ik u niet onthouden, want zijn woorden kwamen keihard bij me binnen.
Een woonwagenwoning staat in brand en de vlammen schieten het dak uit. We helpen een ouder echtpaar en hun kleinkind de woning uit. Ik zie dat enkele woonwagenbewoners met een klein blustankje staan te blussen. Gezien de vlammen trekken we deze mannen naar achteren. (…) Ik loop nog geen tien meter weg en ineens een gigantische klap. Mijn bril vliegt meters weg van mijn hoofd en mijn oren suizen. Ik sta te trillen op mijn benen en kijk samen met mijn maat of iedereen er nog is. Samen met anderen trekken we een caravan weg van de brand. Intussen staan twee dronken kampbewoners mij uit te schelden dat ik niet méér brandweer inschakel. Ik zoek een veilige plek op en vraag om assistentie via de portofoon. Meerdere kampbewoners helpen mij tegen de dronken mannen. Een van hen wordt later aangehouden door collega’s.Toen de rust enigszins teruggekeerd was en de brandweer aan het blussen was kwam de officier van dienst naar ons toe. ‘Jullie hebben geluk gehad en drie levens gered.’ Hij wees ons op een gasfles van anderhalve meter lang. Die was door de hitte geëxplodeerd en had ons op een meter afstand gemist.’
Nee, ik ben niet van gisteren, maar waarom ben ik dan toch lichtelijk geshockeerd door het relaas van deze politieman? Ik denk hierom… dít was namelijk, zo meldde de politie en zo vinden we blijkbaar met z’n allen, een rustige jaarwisseling in Dordt.