Groen, duurzaam, ‘fair-trade’, klimaatneutraal, energiezuinig, ecologisch verantwoord, milieubewust. Hebben die woorden nog enige betekenis? In vroegere jaren kwamen ze meestal uit de mond van mensen van wie je ook daadwerkelijk geloofde dat ze het beste met de planeet voor hadden: actievoerders, politici van GroenLinks, ‘natuurvorsers’, of een combinatie van alle drie. Tegenwoordig wordt ‘groene terminologie’ maar al te vaak ‘gekaapt’ door ondernemers. ,,Wij zijn ons bewust van het feit dat onze productielijn een beperkte aanslag op onze natuurlijke energiebronnen doet. Echter, wij betalen onze grondstoffenleveranciers in het Amazonegebied een méér dan eerlijke prijs en tevens hebben wij daar bossen geadopteerd waar we jaarlijks nieuwe bomen planten. Ons eindproduct komt op ecologisch verantwoorde, want klimaatneutrale wijze tot stand, vandaar ook dat wij vol trots een ‘fair-trade’-sticker, alsmede een labeltje met daarop de tekst ‘Save the Planet’ op ons assortiment tuinmeubelen bevestigen.’’ Op zich niks mis mee natuurlijk, maar zodra mannen in driedelige krijtstreep een groen evangelie uitdragen word ik altijd wat wantrouwig. Het woordje ‘duurzaam’ lijkt steeds meer te devalueren of op z’n minst te evolueren tot pr-instrument. Toegegeven, misschien is dat negatief gedacht, want je kunt ook stellen dat duurzaam denken en handelen ‘mainstream’ geworden is en da’s ook niet verkeerd. Afgelopen zaterdag mocht ik de Groene Lintjes uitreiken. Eén zo’n lintje ging naar plaatsgenoot Remco Verkerk, die in Dordt aan de weg timmert met ondermeer TedX-presentaties, een daktuin in het Leerpark en met zijn project ‘Dordt loopt in de soep’ dat inmiddels een begrip is. Remco is een hyperactieve duizendpoot die er zijn levenstaak van heeft gemaakt om jong en oud bewust te maken van het feit dat we zuinig moeten zijn op onze planeet en dat we die goed moeten beheren voor generaties na ons. Hij kreeg natte oogjes toen hij hoorde dat hij had gewonnen. En ik, die dat lintje op mocht spelden… ja, ik ook een beetje. Waarom eigenlijk?, vroeg ik me later af. Nou hierom: omdat het woordje duurzaam voor een mens als Remco nooit een modewoord zal zijn. Echte idealisten bestaan nog en dat ontroert.

FOTO: De winaars van de Groene Lintjes 2013. In de categorie bedrijven/instellingen  won  Herberg  Kop van’t Land, gerund door Liesbeth Kroeze en Ewout Faase. In de categorie ‘Groene Scheuten’ ging de prijs naar Filine von Behr en Tes van Noort’.  Twee leerlingen uit groep 7 en 8 van de Statenschool. Zij hebben een ‘insectenhotel’ gemaakt, dat nu op de speelplaats van de Statenschool staat. Rechtsboven: Remoco Verkerk.