We zitten met een pijnlijke kont op onverkoopbare grond


grondprijsWat hebben aardappelen, voetballers en grond met elkaar gemeen? Simpel… een voortdurend fluctuerende prijs. Patat is duurder na een nat jaartje, voetballers stijgen in prijs als ze scoren, goud doet het heel goed in economisch onzekere tijden (handelaren rammen het nog nét niet uit je waffel) en grond stijgt in waarde als projectontwikkelaars, in tijden van voorspoed, boordevol plannetjes zitten. Actief handel drijven kan verdraaid lucratief zijn, op voorwaarde dat je branchekennis hebt. Om die reden kopen producenten van aardappelmeel zelden spitsen aan en zul je oliebaronnen niet gauw in de bananenbranche zien stappen. Cruyff stopte ooit al zijn spaarcentjes in Spaanse varkentjes en zag zijn fraai verdiende Barcelona-revenuen  als sneeuw voor de zon verdwijnen. Voor voetballiefhebbers was dat achteraf gezien een zegen (Johan moest weer aan de bak en liet zien dat hij nóg beter geworden was) maar het toonde wel aan dat een schoenmaker maar beter bij zijn leest kan blijven.
Hectares zijn handel en dus voerden veel gemeentes (óók Dordt) een hyperactief grondbeleid. Eerdere gemeentebesturen kochten lustig lapjes grond aan en dat leken indertijd ook verstandige investeringen. Maar toen donderde het kaartenhuis in elkaar en kelderden de grondprijzen nog sneller dan de kijkcijfers van SBS6. Gevolg: we zitten vandaag de dag met z’n allen op de blaren, of beter gezegd met een pijnlijke kont op onbebouwde grond die momenteel even helemaal niemand wil hebben. En wat nu? Verkopen tegen bodemprijzen (geen woordspeling) en je verlies pakken? Of vasthouden en wachten op betere tijden? Dat laatste kost óók geld want verwachte grondwinsten zijn nu eenmaal opgenomen in meerjarenbegrotingen. En  ‘betere tijden’? Tja, die zullen vast wel weer een keer aanbreken, al roepen deskundigen dat de grondprijzen nooit meer zó hoog zullen worden als in die tijden voordat dat kaartenhuis in elkaar donderde. Verwijten aan dit college dat er momenteel niet adequaat wordt ingegrepen (nota bene door de oppositie die indertijd zelf zo voortvarend aankocht) zijn, in mijn optiek, louter voor de bühne. Toegegeven, niks doen is meestal niet de allerbeste tactiek, maar nu toch wel, want als je geschoren wordt is het verstandiger om even stil te zitten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s