Ik moest ook huilen, maar dan van het lachen…


pietjeHet vaste Pietenteam in Puttershoek is opgestapt omdat Zwarte Piet er waarschijnlijk een ander kleurtje krijgt. Het stond gisteren letterlijk zo op de voorpagina van deze krant en het waarom van die keuze (voorpaginanieuws dus) begrijp ik best, want dit simpele eenkolommertje is een voorbode van een ontwikkeling. Er zullen de komende dagen en weken wel meer Pietjes en Klaasjes met hun positie gaan dreigen en dus is het nieuws. Schrik niet, ik ga die hele kleurtjesdiscussie in deze column niet dunnetjes overdoen met historisch verantwoorde uiteenzettingen over al-dan-niet-roetpieten, slavernij en discriminatie, want het is mij inmiddels wel duidelijk dat alle partijen zich aan alles storen louter en alleen omdat ze zich graag aan alles wíllen storen. En nu stoor ik me dus ook, maar dan vooral aan het feit dat beide ‘kanten’ hun hakken zo strak in het zand zetten. ,,Ik heb gehuild,’’ zegt een van die Puttershoekse Pietjes en sorry hoor, maar dan moet ik ook huilen, maar dan vooral van het lachen. ,,We doen het toch voor de kinderen?’’ roept een van die opstappieten ook nog in dat ach-gossie-verhaaltje en mijn eerste reactie is: nee, vreselijke huilebalk, je doet het voor jezelf, je kan niet tegen verandering en je voelt je op je… uh… roede getrapt. En begin nou niet over tradities te emmeren, want kinderen hebben namelijk helemaal geen last van tradities omdat het hele concept traditie zich louter en alleen in de hoofden van volwassenen afspeelt. Het kind dat morgen nog geboren moet worden zal het worst wezen dat ie z’n pepernootje over een jaar of vijf uit handen van een pimpelpaarse Piet ontvangt. Is mijn standpunt over Zwarte Piet dan veranderd? Nee, eigenlijk niet, want ik vind de argumentatie van het gros van de tegenstanders minstens zo overdreven en die malle, zichzelf kunstenaar noemende Quincy Gario, vind ik al helemaal een aandachttrekker met te veel tijd om handen. Zwarte Piet mag van mij best blijven. Ik zit er alleen niet mee dat hij stapsgewijs wat gele, paarse en groene neefjes krijgt. En wat nou traditie? Heksen verbranden was vroeger ook traditie. Hebben we gelukkig niet aan vastgehouden.

Advertenties