Moordfilm


johan en cornelis

Standbeelden in Dordrecht en Den Haag, een heleboel boeken, prenten, schilderijen, stadswandelingen, foldertjes, thema-avonden en zelfs, een jaar of zeven geleden, een indrukwekkende tentoonstelling in het Dordrechts Museum, getiteld ‘Macht en onmacht in de Gouden Eeuw.’ Nee, je kunt niet bepaald zeggen dat Dordts beroemdste ‘zonen’ Johan en Cornelis de Witt de vergetelheid in dreigen te gaan. Volgende week zondag, om precies te zijn op 20 augustus, is het precies 345 jaar geleden dat de gebroeders in Den Haag op beestachtige wijze door het ‘oranjegepeupel’ (die term werd destijds gehanteerd) vermoord werden. Dat was geen frisse bedoening en dan spreek ik me nog behoorlijk eufemistisch uit. Wilt u daar trouwens iets van een beeld bij krijgen, kijkt u dan naar de recente speelfilm over Michiel de Ruyter, want daarin zit een indrukwekkende scène waarin die lynchpartij (weliswaar met een Hollywood-achtig sausje er overheen) nogal plastisch wordt nagespeeld. De Dordtse lokale radiopresentator Ben Corino – u zou hem kunnen kennen van het zaterdagse programma Studio De Witt – is van mening dat wij (Dordtenaren dus) daar eigenlijk jaarlijks bij stil zouden moeten staan en om die reden vindt er op die dag, bij het beeld van de broers op de Visbrug, een herdenkingsbijeenkomst met toespraakjes plaats. Ik vind dat een uitstekend idee en hoop van harte dat het een traditie gaat worden. Waarom? Sowieso omdat ik het een goeie pr-stunt vindt… goed voor de naamsbekendheid van de stad en dus goed voor het toerisme. Maar ik vind vooral ook dat het verhaal van de gebroeders (in hun tijd wellicht de twee machtigste mannen op aarde) niet vaak genoeg verteld kan worden. Dat verhaal… het verhaal ook van onze ‘wording’ én de wat dubieuze rol die de Oranjes daarin speelden… dát verhaal kennen we niet goed. Heel gek, maar ik moet ineens aan regisseur Paul Verhoeven denken. Hij zou hier een prachtfilm over kunnen maken. Verhoeven kent de stad door en door (nam hier ondermeer scénes op voor Zwartboek) en zijn ‘roots’ liggen hier: Paul’s  inmiddels overleden ouders, hoofdonderwijzer Wim Verhoeven en hoedenmaakster Nel van Schaardenburg, waren immers Dordtenaren.

Advertenties