Volgende week is het weer de landelijke Week van Lezen en Schrijven en daar besteed ik graag aandacht aan. Dat doe ik elk jaar, want dit onderwerp ligt mij na aan het hart.
Eén op de vijf Nederlanders heeft namelijk moeite met lezen en schrijven. In Dordrecht ligt dat percentage zelfs op 38 procent. Dat kan, in de zorg bijvoorbeeld, gevaarlijk worden. Wie niet begrijpt hoe medicijnen moeten worden ingenomen of wat een arts precies bedoelt, kan daar de mist mee ingaan. Juist daarom vraagt het Albert Schweitzer ziekenhuis, in het kader van die actieweek, terecht aandacht voor begrijpelijke taal.
Los daarvan… een probleem signaleren is één ding, maar waar zit ’m nou de oplossing?
Sowieso moeten we mensen die moeite hebben met lezen duidelijk maken dat een matige taalvaardigheid niet per definitie een intelligentieprobleem is; je bent niet dom als je moeite hebt met lezen, maar je hebt wellicht ergens een eh… boot gemist.
Óók aan de kant van de boodschapper valt er nog genoeg te verbeteren. Ik bedoel: als een overheidsbrief, ziekenhuisfolder of bijsluiter moeilijk te begrijpen is, ligt het probleem misschien wel bij degene die hem heeft geschreven.
Ik zeg, maak taalhulp onderdeel van het dagelijks leven. Bij de huisarts, apotheek, bibliotheek, sportclub en op het werk. Niet wachten tot iemand om hulp vraagt, maar aanbieden zonder iemand het etiket ‘laaggeletterd’ op het voorhoofd te plakken.
En dan onze jeugd. Daar ligt een schone taak voor influencers. Zij kunnen kinderen perfect uitleggen welke lotionnetjes je ’s morgens op je bakkes moet smeren, maar het lijkt me nuttiger als ze, tussen die beautyadviezen door, vertellen hoeveel werelden er voor je opengaan als je een boek leest.
Harry Potter, De Grijze Jager, Dagboek van een muts… mij maakt mij niet uit. Als ze maar lezen. Want een boek is óók een influencer. Alleen eentje die je niet vertelt wat je moet kopen, maar wat je allemaal kunt worden.