Ger van der Tang kende muziek, leefde muziek wás muziek


Tang, Ger van derDinsdag, laat in de middag, kwam ineens dat telefoontje: Ger van der Tang is overleden. Het was een korte en bondige boodschap, die maar niet bij me wilde inzinken. Dat gebeurde pas toen ik het mezelf hoorde zeggen in het telefoongesprek dat ik korte tijd later met redactiechef Willem voerde. Omdat ik het nu zelf daadwerkelijk uitsprak was het ineens waar. Wat volgde was een vreemde gedachtenkronkel. Ger dood? Nee, onmogelijk, want vanavond speelt het Nederlands elftal en ik moet nog van hem horen wat hij er van vindt. Dat hoorde ik altijd op maandagochtenden als Ger even bij de redactie aanwipte, puur om het contact te onderhouden en om even in de krant te kijken of zijn muziekrecensie van het afgelopen weekeinde wel op de juiste wijze op de pagina terecht gekomen was. Ger nam dan altijd een krantje mee voor zijn archief en soms ook een voor een bevriende dirigent of muzikant.
Er werd koffie uit de automaat gehaald en vaak liepen we dan samen naar het balkon van het redactiekantoor om even een sigaretje te roken en bij te praten over voetbal, wielrennen en, zijn grootste passie, de muziek. Het concert dat hij dat weekeinde had bijgewoond werd nog eens geevalueerd en Ger’s ogen lichtten op. ,,Die sopraan vrijdagavond in de Kunstkerk had echt een buitengewoon hoog niveau? Weet je trouwens dat die 80-jarige violist in zijn leven voor de groten der aarde heeft opgetreden? Onvoorstelbaar toch dat zo’n man vrijdagavond gewoon in Dordrecht zat te spelen?” Ger kende muziek, leefde muziek… wás muziek. Zijn recensies waren bijzonder en getuigden van vakkennis en een positieve grondhouding. Ger ging de kritiek niet uit de weg, maar deed zijn best om in alles, zelfs in een wat mindere voorstelling, het positieve te zien. Als Ger schreef dat iets niet goed uit de verf kwam, dan wás dat ook zo en de betrokkenen rekenden zich dat aan en deden daar hun voordeel mee.
Een ‘balkonnetje doen’ met Ger was altijd aangenaam. Niet uit beleefdheid, maar puur uit warme belangstelling informeerde hij altijd naar het welvaren van mij, mijn vrouw en mjn kinderen. Vervolgens gingen we dan over tot de orde van de dag: een wielerkoers, een wedstrijd van Feyenoord, de staat van de stad.
Ger zal in brede kring gemist worden. Ik zal vooral dat ‘balkonnetje’ missen en heb ook even geen behoefte aan muziek.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s