Een stad is een levend ding. En hoe graag we ook willen dat bepaalde dingen voor altijd hetzelfde zullen blijven, een stad… mijn stad, is nu eenmaal dagelijks aan kleine en grote veranderingen onderhevig. Dat is ook niet erg en het hóórt ook zo te zijn dat een levende stad voortdurend in beweging is. Van sommige veranderingen merk je aanvankelijk nauwelijks iets, maar op onverwachte momenten komen soms ineens flarden van herinneringen boven drijven. Zat hier vroeger geen slager met een grote snor? Was dat meubelzaakje van Lazzarotti nou in dat witte pandje gevestigd of was het daarnaast? V&D had toch ooit een koopjeskelder en een slijter aan de pleinkant? Ik heb het boek ‘Blijf maar’ van Caty Kroon over verdwenen winkels uit het Dordtse straatbeeld nog niet gelezen, want het ligt pas volgende week in de winkel. Maar alleen al het voorverhaal van Kees van Tol in deze krant stemt mij wat sentimenteel. Een rouwadvertentie waarin ik las dat Joop Olree overleden is, versterkte dat weemoedige gevoel. De van oorsprong Zeeuw Olree runde sinds 1957, samen met zijn vrouw Riet, een fietsenwinkel aan de Vriesestraat. Zo’n beetje rond de eeuwwisseling stopte hij ermee. Het echtpaar besloot boven de zaak te blijven wonen en de winkelruimte werd niet meer verhuurd. Maar Joop en Riet waren zich zeer bewust van hun plek in het straatbeeld en al was de winkel dan niet meer open, ze deden er op hun manier, alles aan om het beeld van de Vriesestraat als winkelstraat niet te verstoren. En om die reden bleef Joop’s vrouw Riet de etalage altijd keurig netjes verzorgen. Ze deed dat liefdevol en met oog voor tijdgeest en detail. Tijdens Dordt in Stoom hingen er prachtige puzzels en platen met stoomboten en in de decembermaand veranderde de etalage in een waar winter-wonderland. Joop genoot van zijn vrije tijd, maar bleef altijd begaan met het wel en wee van stad en straat. Als de, inmiddels ook al overleden slager Harry Jager van de overkant, zich een keer verslapen had, belde Joop hem wakker, want de winkelstraat moest natuurlijk wel ‘in bedrijf ‘ blijven. Met het verlies van Joop Olree heeft de Vriesestraat een stukje ziel ingeleverd.