Contrast


post

Het zijn totaal verschillende werelden binnen een straal van hooguit een meter of dertig… twee kanten van de lokale samenleving die zich manifesteren in en rond hetzelfde gebouw. Mijn vroege avondwandeling met Blafmans leidt me langs restaurant Post aan de Johan de Wittstraat, waar het tegenwoordig, ook op ‘gewone’ doordeweekse avonden, meestal gezellig druk is. De omvorming van het voormalige Dordtse postkantoor tot een multifunctioneel gebouw met daarin naast dat goed lopende, sfeervolle café/restaurant, ook een aantal kantoren én een supermarkt, ziet er vanaf deze kant zeer geslaagd uit. Het contrast met supermarkt Dirk, om de hoek in de Cornelis de Wittstraat, kan haast niet groter zijn. Het is rond half negen en de zelfkant van de binnenstad heeft zich voor de deur van Dirk geposteerd. Er wordt, door een grote groep Antillianen (‘no offence’, maar het zijn gewoon de feiten) veel gezopen en geschreeuwd. Dat zuipen gaat ‘heimelijk’: flessen met Fernandes-frisdrank worden voortdurend, buten het zicht van toezichthouders (die hier tóch al nauwelijks langs lopen), met wodka aangevuld. Die paar mensen die nog wél een boodschap durven doen lopen met angstige blik om die imponerende club schreeuwers, zuipers en vechters heen. Het zijn vooral jonge mensen die zich nu nog naar binnen wagen, want ouderen zie je er ’s avonds niet meer. Zij durven na zonsondergang hun woning niet meer uit. ,,We voelen ons gegijzeld’’, vertelde me vorige week nog de zoveelste bewoner van een van de drie seniorenflats in de Cornelis de Wittstraat. ,,Toen die supermarkt zich hier destijds vestigde dacht ik nog: best handig, zo vlak bij huis, maar sinds de komst van Dirk is het hier bijna elke avond knokken geblazen en elke ochtend een klerezooi van jewelste. Die gasten gooien hun lege flessen gewoon op de grond en ze staan geregeld stomdronken tegen onze gevels en tegen de kerk te pissen. Nee, het liefst wil ik hier weg en geloof me, ik ben de enige niet. Voor mij en veel mede-bewoners is de Cornelis de Wittstraat in de avonduren een ‘no-go-area’ geworden. Ik voel me niet meer thuis, niet meer veilig, in mijn eigen straat.’’

Advertenties

One comment

  1. Je hebt helemaal gelijk, bovendien wordt op de hoek met de Blekersdijk regelmatig gedeald. Volgens de wijkagent gaat het om de club die van de Spuistraat is verwijderd. De makkelijkste oplossing is cameratoezicht maar daar wil de politiek niet aan. Het zou fijn zijn als we niet op de PVV moeten stemmen om dat toch voor elkaar te krijgen. Trouwens,Dirk himself, wat doet die eigenlijk behalve de verslaafden van goedkope drank voorzien? Tien jaar geleden waren er bijeenkomsten over de overlast en dat hielp uiteindelijk. Het wordt wel weer eens tijd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s