Nee, natuurlijk ben ik niet vies van ‘lekkages’…


Wie heeft er gelekt? Dat ‘kopte’ mijn krant deze week, naar aanleiding van het feit dat de Dordtse burgemeester Wouter Kolff aangifte doet omdat er geheime notulen uit een raadsvergadering bij het televisieprogramma Zembla terecht zijn gekomen. Het ging hier over een (overigens vergeefse) poging van Chemours om een miljoenenschikking te treffen met betrekking tot een schadeclaim die door vier Drechtstedengemeenten, waaronder Dordt dus, is neergelegd bij het milieuvervuilende Chemieconcern. Voordat ik verder ga wil ik eerst even een hardnekkig misverstand uit de weg helpen. Van een gemeentelijk ‘doofpotcomplot’ is hier absoluut geen sprake; een burgemeester is gewoon wettelijk verplicht om te laten uitzoeken wie er uit een besloten vergadering heeft gelekt. Schending van de geheimhoudingsplicht is immers niet alleen verboden, het is zelfs een misdrijf in dit land. En voordat eencellige wezens met een tunnelblik nu weer verontwaardigd met ongefundeerde one-liners gaan lopen smijten… dat is soms strategisch handig of noodzakelijk. Zo nu en dan zijn raadvergadering besloten omdat er dan zaken besproken worden die je, bijvoorbeeld met het oog op een lopende of naderende rechtszaak, liefst nog even als een soort troefkaart achter de hand houdt. Je wilt de ‘tegenpartij’ immers niet wijzer te maken dan strikt noodzakelijk is. Het komt trouwens ook voor bij gemeentelijke aanbestedingen van bouwprojecten of bij zaken waarbij de veiligheid of integriteit van personen in het geding is. Ook staat het een gedaagde partij (in dit geval Chemours dus) vrij om in een lopende zaak te pogen om tot een schikking te komen. Toegegeven, zo gaf ik al in en eerdere column aan, dat voelt in dit specifieke geval aan als omkoping én als een schuldbekentenis, maar het mág wel.
Los van dit alles – ik wil niet hypocriet zijn – ben ik, gezien mijn functie als journalist, niet vies van ‘lekkages.’ Daarbij komt dat ik vind dat nou juist déze vergadering nooit besloten had mogen zijn. Gevalletje ‘doel heiligt middelen’ dus.

PS. Inmiddels is (een dag ná publicatie van deze column) bekend geworden wie ‘het lek’ is. Een jonge Dordtse politicus, die geheime raadsstukken over chemieconcern Chemours toespeelde aan het televisieprogramma Zembla, heeft zich namelijk gemeld. Het betreft Ruben Schilt, die sinds maart namens de PvdA commissielid was. De aangifte van burgemeester Wouter Kolff bij de politie blijft overigens ‘staan.’

Eén reactie

  1. Ik steun Schilt en vind het schandalig om dergelijke info in de achterkamertjes te willen houden.
    Weer een bewijs dat pers en inwoners willens en wetens worden buitengesloten.
    Foei benw en gemeenteraad.

Geef een reactie op Henk Schröder Reactie annuleren