Het aardige van een digitaal abonnement op deze krant is dat je lekker bij de buren kunt gluren. Voor mij (als columnist) is het immers interessant om te zien of de problemen en uitdagingen die zich in mijn eigen leefomgeving afspelen, zich ook elders manifesteren. Overigens moest ik erg lachen om een collega-scribent in het oosten van het land, die gehakt maakte van dat zogeheten ‘Powerful Ageing’… u weet wel dat project waarbij je als senior eerst een tijdje aan de halters moet hangen om in aanmerking te komen voor thuishulp. ,,Als we zó gaan redeneren’’, zo stelt zij, ,,moeten alle dikkerds die een maagband willen, straks eerst maar eens een marathon gaan lopen.’’
Leuk gevonden… hoe dan ook, een digitaal ‘rondje langs de velden’ leerde mij dat sommige kwesties die wij als ‘typisch Dordts’ ervaren, zo’n beetje overal in Nederland spelen, maar dan nét even anders. In Den Bosch bijvoorbeeld hebben ze ook een soort Maasterras. Hier echter betreft het een minstens zo megalomaan woonproject rondom het Centraal Station dat maar moeizaam van de grond komt.
In de Veluwe worstelen ze, net als bij ons in de polder, nog ernstig met de koopzondag (hier wél en dáár niet en da’s niet eerlijk), Harderwijk gaat de binnenstad volledig autovrij maken, hetgeen de lokale samenleving ernstig verdeelt en Lochem wil de woningnood bestrijden door het wettelijk makkelijker te maken om bestaande om woningen op te splitsen
En oh ja… zo’n beetje alle tabakswinkels in Nederland op minder dan 50 kilometer van de Duitse grens hebben het loodzwaar  vanwege ‘tabakstoerisme.’ Die kwestie speelt bij ons in ieder geval niet, dacht ik in eerste instantie nog; tot iemand me vorige week op een terras vertelde dat de illegale handel in ‘Duitse en Luxemburgse rookwaar’ op dit eiland welig tiert. ,,Nummertje hebben? Ze komen het nog aan huis brengen ook hoor.’’
Vast héél naïef van me, maar dit ‘verdienmodelletje’ kende ik nog niet.