Het AD vroeg Dordtenaren vorige week hoe zij het winkelen in de binnenstad ervaren. De reacties klinken alsof Dordrecht ergens rond 2003 is ingestort en sindsdien alleen nog bezocht wordt door duiven en mensen die heimwee hebben naar V&D en de tijd dat ze zelf nog fris en fruitig waren.
,,Alles staat leeg,’’ schreef iemand. Dat valt mee; volgens onderzoeksbureau Locatus telt de binnenstad 740 winkels en ligt de leegstand rond de twaalf procent… da’s niet hoger dan in  vergelijkbare steden.
Dan was er een mevrouw die ‘een gezellig plein met terrassen’ miste. Opmerkelijk, omdat het Scheffersplein er op zomerse dagen uitziet alsof half Zuid-Holland daar rosé zit te drinken. Dordt telt vandaag de dag aantoonbaar meer terrassen dan pakweg een kwart eeuw geleden en terrassen zijn inmiddels zelfs speerpunt van het binnenstadsbeleid.
Mijn favoriet blijft de man die €6,50 parkeergeld betaalde en daarom ‘lekker naar Rotterdam of Breda’ gaat. Dat klinkt dreigend, maar parkeren kost in Dordrecht gemiddeld €2,90 per uur. In Breda betaal je vier euro en in Rotterdam zelfs meer dan vijf euro.
En natuurlijk kan Dordt nooit tippen aan het winkelaanbod in Rotterdam (met zeven keer zoveel inwoners) en ja natuurlijk is er meer horeca in Breda, want dat is een studentenstad met een katholieke, Bourgondische traditie waar het terrasleven al generaties vanzelfsprekend is. Dordt was en is eenmaal geen Rotterdam of Breda en zal dat ook nooit worden.
Ondertussen stijgen de bezoekersaantallen hier al jaren. Rond 2000 trok de binnenstad jaarlijks ongeveer 2,1 miljoen bezoekers. Inmiddels zijn dat er drie miljoen. Minder winkels dan in 1999? Zeker, maar dat is goeddeels onze eigen schuld omdat we vandaag de dag liever vanaf de sofa (digitaal) winkelen.
Conclusie: ja, Dordrecht verandert. Alleen sommige Dordtenaren weigeren mee te veranderen. Misschien is dát wel de echte lokale traditie.
En voor iedereen die moppert over parkeren heb ik een voorstel: pak eens de fiets. Dat scheelt geld, files en chagrijn.