Bijna 18 jaar lang was hij met zijn columns een vertrouwd gezicht in AD De Dordtenaar, maar in december schrijft hij zijn allerlaatste. Kees Thies bereikt dan de pensioengerechtigde leeftijd.

Over zijn naderende afscheid heeft hij gemengde gevoelens „Het is niet het einde van het leven, maar wel het einde van een bepaalde loopbaan.” Kees zat 43 jaar lang in de journalistiek en zag het nooit echt als werk. „Ik deed wat ik het allerleukste vond.” Toch voelde het besluit om te stoppen als een bevrijding. „Je voelt altijd een deadline in de lucht hangen. Het zal wel een opluchting zijn om dat kwijt te zijn.”

Het is een tweede natuur geworden dat ik over alles een mening heb

Of er ook dingen zijn die hij gaat missen? „Absoluut. Het is een tweede natuur geworden dat ik over alles een mening heb. Ik kan me nog steeds ergeren over dingen, of ergens oprecht blij over zijn. Ik zal nu af en toe op mijn tong moeten bijten”, zegt Kees lachend.

Stem geven aan mensen die het minder hebben

In al die jaren als columnist schreef Kees het liefst over mensen die het minder getroffen hebben, zoals dak- en thuislozen. Tijdens zijn wandelingen door de stad knoopte hij regelmatig een praatje met hen aan. „Dat zijn allemaal mensen die eigenlijk niet minder zijn dan jij en ik. Die stem wil ik heel graag laten horen. Ik heb mezelf altijd de vraag gesteld: hoeveel maandsalarissen zitten jij en ik nou uiteindelijk af van een leven op straat? Zoveel maanden zijn dat helemaal niet.”

Toekomstplannen

Achter de geraniums zitten? Daar moet Kees niet aan denken. „Ik voel me nog hartstikke jong en fris”, vertelt hij. Plannen voor na zijn pensioen zijn er dan ook genoeg. Zo gaat hij zijn theatertalkshow nieuw leven inblazen in het Energiehuis, met als thema voor de eerste show: de bruine kroeg als immaterieel erfgoed.

Daarnaast duikt Kees de archieven in om zijn columns van de afgelopen jaren te bundelen in een boek. Voor trouwe viervoeter ‘Blafmans’ komt er zelfs een aparte bundel. Blafmans had jarenlang een speciale plek in zijn columns, al schuilen er in werkelijkheid twee honden achter die bijnaam: eerst Indy (die vijf jaar geleden overleed) en daarna Mila, een voormalige zwerfhond uit Bulgarije. Als echte sociale dieren zorgden ze er telkens voor dat Kees op straat met de meest uiteenlopende mensen aan de praat raakte.

Ik voel me nog hartstikke jong en fris

De allerlaatste column van Kees verschijnt op 5 december. Waar die over zal gaan, weet hij nog niet. „Ik heb daar wel degelijk over nagedacht, en toen heb ik besloten om daar juist niet over na te denken. Ik wil het niet emotioneler maken dan het is.”

‘Blij dat hij met een fijn gevoel afscheid neemt’

Volgens hoofdredacteur Paul van den Bosch heeft Kees een onuitwisbare plek in de Dordtse samenleving veroverd met zijn columns. „Hij steekt een paar keer per week de thermometer in die stad en omgeving. Dat is belangrijk. Met zijn observaties kun je het soms hartgrondig eens of oneens zijn, maar dat is het mooie van een columnist. Bij mij overheerst vooral het gevoel dat Kees na al die jaren nog steeds verliefd is op Dordrecht. En zo hoort het ook. Ik blij dat hij met een fijn gevoel afscheid neemt van zijn column én van onze lezers. Dat willen we ook nog op een andere manier doen, maar daar komt de redactie nog op terug.’’