Angst, terreur en desinteresse regeren de Troelstraweg


Het is nog niet eens zo lang geleden dat je in Dordt vol trots melding kon maken van het feit dat je aan de Troelstraweg woonde. Er was dan ook helemaal niets mis met deze, in de wijk Crabbehof gelegen, straat. De ruim bemeten flatjes kijken deels uit op de Oudendijk, de buurt is behoorlijk groen en het winkelcentrum ligt er op loopafstand. Veel bewoners maakten van hun relatief goedkope flatwoningen ware paleisjes en de straat zag er, óók aan de buitenkant, jarenlang uit om door een ringetje te halen. Nee, wie aan de Troelstraweg woonde, resideerde dan wel niet in Zuidhoven, maar hoefde zich helemaal nergens voor te schamen. En toen kwam de klad er in. Wanneer de teloorgang zich precies begon in te zetten, kan ik me niet precies herinneren. Dat moet ergens halverwege de jaren ’80 begonnen zijn, maar zoiets gaat nooit van de ene op de andere dag. Er woonde ooit een (inmiddels overleden) oom van mij waar ik regelmatig over de vloer kwam. Zo kon ik met eigen ogen aanschouwen hoe de balans in de straat steeds meer zoek raakte. Een oude generatie bewoners haakte, na een werkzaam leven, langzaam af en verkaste richting bejaardenhuis, verzorgingshuis, seniorenwoning of soms rechtstreeks richting Essenhof. Nieuwe bewoners, aangetrokken (of verwezen) door relatief lage huurprijzen, namen de straat in bezit, maar zagen hun verblijf aan de Troelstraweg meer als iets tijdelijks. En nu? Men kent elkaar niet, wil elkaar ook niet kennen en op straat wordt al helemaal niet meer gecommuniceerd, laat staan dat mensen elkaar aanspreken of durven aanspreken op hun verantwoordelijkheden. Sommigen namen (en nemen… want je ziet het nog steeds) niet eens meer de moeite om gordijnen op te hangen. Lakens en dekens aan de ramen creëren een luguber straatbeeld. En zo kon het dat een drugshandeltje in de straat maandenlang kon functioneren zonder dat er iemand openlijk durfde te klagen of ingreep. Wie voelt zich nog betrokken? Wie durft nog te praten? Angst, terreur, desinteresse en pure gelatenheid regeren de buurt. De spirit van revolutionair Troelstra is er vandaag de dag wel héél ver te zoeken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s