DiEP heeft goud in handen met collectie Ad Molendijk


ad molendijkVoor Ad Molendijk, de persfotograaf die een jaartje of drie geleden, véél te jong overleed, had ik altijd bewondering. Ad zag er een beetje uit als André van der Louw, maar daar hield de vergelijking wel zo’n beetje op, want een prater was hij niet. Ad Molendijk maakte foto’s. Dat was zijn beroep en tevens zijn roeping. Dat vak beoefende hij met een ware passie en het was, in mijn ogen juist zijn zwijgzaamheid die hem zo succesvol maakte. Ad luisterde, Ad keek  en juist dat intense observeren resulteerde keer op keer  in een goede foto. En dus was het voor een journalist, zoals ik, altijd lekker en een beetje ‘veilig’ om met Ad aan de slag te gaan. Je wist dat het met de plaat wel snor zat, nu alleen het verhaal nog. Dat vulde elkaar goed aan. Ze zeggen wel eens: één beeld zegt meer dan duizend woorden. In dat opzicht heeft Ad Molendijk mij onbedoeld menigmaal een lesje in bescheidenheid gegeven. Maar er was ook nog de familieman Ad Molendijk, die graag voor een beetje zekerheid koos. De schoorsteen moet nu eenmaal roken en dus koos hij, naast de persfotografie,  voor een part-time baan als reproductiefotograaf bij wat toen nog het Stadsarchief heette. Ook daar kon Ad zich met zijn vak bezig houden, want hij werkte vanuit die functie enthousiast mee aan vele prachtige boeken over de stad en over de Biesbosch.  Ad’s mooiste foto’s zijn toch die van de stad en dan vooral van de manier waarop die stad in de jaren zeventig en tachtig in verval raakte en onder de noemer ‘stadsvernieuwing’ naar nieuwe wegen zocht. Als je die foto’s nu terug ziet bekruipt je een gevoel van schaamte over de wijze waarop we in die tijd met onze mooie gebouwen en straten zijn omgesprongen.  Dat voormalige Stadsarchief waar Ad werkzaam was heet tegenwoordig Erfgoedcentrum DiEP en bij DiEP zag men in dat men met de fotografische erfenis van Molendijk (geschonken door diens vrouw) goed in handen had. Er komt een tentoonstelling en er verschijnt een boek en ik raad u ongezien (met louter de herinneringen aan Ad’s werk in mijn hoofd) aan om die tentoonstelling te bezoeken en dat boek aan te schaffen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s