Vrieseplein: zuipen, schreeuwen en ruzie zoeken


Vrieseplein 1915, TollensWat is een politieverordening en wat zijn politieke beloftes helemaal waard? Voor veel omwonenden van het Vrieseplein helemaal niets. De harde feiten: jarenlang werden de bankjes op het plein ingenomen door groepen daklozen, junkies en alcoholisten. Het Vrieseplein was een ontmoetingspunt geworden voor Yulius-klanten en Leger des Heils-overnachters. Hele middagen en avonden werd hier gezopen, geblowd, gedeald en vooral veel geschreeuwd en geruzied met als gevolg dat de buurtbewoners het plein vooral meden. De bewoners van het plein moesten regelmatig met emmertjes sop aan de gang, want hun witte huizen waren goudgele plasmuurtjes geworden. Voor enkele ouderen (sommigen met rollator) zijn de bankjes op het plein een noodzakelijke ‘tussenstop’ tussen de winkels en hun huis, maar niemand durft er meer te gaan zitten.
De laatste tijd zat er, mede als gevolg van een alcoholverbod in de binnenstad, enige verbetering in en een mobiele toezichtpost zou er voor zorgen dat het op zich zo gezellige pleintje een ‘schoon’ pleintje zou worden en blijven. Dat is maar héél eventjes gelukt, want een nieuwe groep overlastbezorgers heeft het Vrieseplein nu in gijzeling genomen. Het is een groep Antillianen die de bankjes nu bezet houdt en zich intimiderend opstelt jegens passanten en omwonenden. Deze groep zit hele middagen en avonden op de bankjes van het plein met maar één doel: lazerus worden en intimideren. Toezichthouders die langslopen zijn te beroerd om er iets van te zeggen of laten zich (maar al te graag) foppen omdat de drinkers hun bierflesjes camoufleren met plastic tasjes of omdat ze hun bier, als er even niemand kijkt, overgieten in colablikjes. ,,Ik heb al meerdere keren gebeld, zowel met de politie als met de gemeente,” zegt een omwonende. ,,Weet u wat ik voor antwoord krijg? Mevrouw, iedereen heeft het recht om daar te zitten. Je wordt weggezet als een racist, maar dat ben ik helemaal niet. Deze mensen zuipen, schreeuwen en zoeken ruzie. Dáár gaat het om. Ik heb helemaal geen boodschap aan iemands huidskleur, maar feiten zijn toch feiten? Wat zich hier afspeelt is gewoon pure buurtterreur.”

Foto: Het Vrieseplein in 1915 (Tollens)

Eén reactie

  1. Reblogged this on viambacht and commented:
    Tja…het wordt een eentonig verhaal. Kees woont al 20 jaar om de hoek van het Vrieseplein en kent de omgeving en instellingen als zijn broekzak. Kees is dus buurtbewoner. Vreemd toch dat Thijs Blom altijd buurtbewoners weet te vinden die geen overlast van Yulius ervaren. Kees Thies en Thijs Blom kennen elkaar erg goed. Al jaren verslaan ze alles wat er in Dordrecht speelt. Vreemd dat Thijs Blom nooit eens de moeite neemt om zijn collega Kees Thies, buurtbewoner van het Kasperspad en Vrieseplein, te interviewen over Yulius en de mogelijke overlast die deze instelling veroorzaakt.

    Ook een leuke vraag voor Thijs Blom; Vindt Thijs Blom, Kees Thies ook een NIMBY ?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s