Altijd weer een verrassing wie er in het tolhokje zit


Tollbooth_truckAch ja, de Kiltunnel. Vaker dan me lief is reed ik er de afgelopen maanden doorheen wegens werkzaamheden aan gene zijde. Het is altijd weer een beetje een tijdreis, zo’n tripje richting dat naastgelegen polderlandschap en, vanwege die tolhokjes, ook een soort buitenlandtripje. Voor de zekerheid neem ik in ieder geval altijd mijn paspoort mee. Je komt aanrijden (in mijn geval meestal via de Randweg) en dan moet je zomaar ineens stoppen om te betalen… héél ouderwets en on-Nederlands eigenlijk. En het is ook altijd weer afwachten wie je in dat tolhuisje tegenkomt. Ik tel drie prototypes: a. De jeugdige werkstudent zonder enige belangstelling voor jou als automobilist. Ernstig verstoord is hij dat er weer een of andere halve zool, die zo nodig door die verrekte tunnel moet, zijn kostbare studietijd komt verstoren. Een groet kan er niet af en een een mini-dialoogje zit er al helemaal niet in. Even een zijtakje: mini-dialoogjes bij het tolhuisje duren hooguit tien seconden en behelzen niets anders dan een beleefdheidsvraagje dat gevolgd wordt door een neutraal antwoord. Ze kunnen gaan over het weer (Wat een weer hè?), over de drukte (Druk vandaag?) of over de diensttijden (En, zit het er bijna op?). Als je een lollige bui hebt kun je ook een BigMac en een milkshake bestellen, maar daar wordt na 35 jaar Kiltunnel meestal niet meer om gelachen.
Goed, type b. De ouwe chagrijn, meestal een kerel, die al te veel levensjaren in dat tolhokje heeft gesleten. Hij houdt niet van Dordt en ook niet van de Hoeksche Waard, dus hij snapt niet wat iemand in hemelsnaam in die tunnel te zoeken heeft. Betaal vooral gepast, want papiergeld leidt altijd weer tot veel gekreun en gesteun.
Het leukste type is c. Ik noem haar de VVV-mevrouw. Zij geeft mij altijd het gevoel dat ik welkom ben en in haar warme stemgeluid klinkt iets verontschuldigends door. Zij begrijpt namelijk dat twee euro best veel is. Maar dat vind ik niet erg, want zij is, straks als ik weer terug rij naar Dordt, het licht aan het eind van mijn tunnel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s