Is Nedstaal-baas Wijma de Pinokkio van Alblasserdam?


NedstaalIn de politiek of in andere openbare maatschappelijke discussies komt het hoge woord er zelden uit… hooguit wordt het zo nu en dan gesuggereerd en meestal gaat dat dan gepaard met een enorme omhaal aan woorden. Iemands uitspraak is ‘bezijden de waarheid’ of ‘stemt niet helemaal overeen met de feiten.’ Tja, je moet immers nog verder met elkaar, dus dan is het maar beter om, in je woordkeuze, een ruime slag om de arm te houden. Nee, het ‘L-woord’ hoor je zelden vallen in ‘grote mensen-discussieland.’
Willem Schulpen van het actiecomité ‘Asbest Nedstaal Nee’ heeft er geen moeite mee om letterlijk te zeggen waar het, wat hem betreft, op staat. Hij is van mening dat directeur Jan Henk Wijma van Nedstaal een leugenaar is want: ,,Hij liegt over de emissiecijfers van zijn bedrijf.’’
De directeur van het Alblasserdamse staalproducent beweert in de media dat de uitstoot van ondermeer stof, kwik en zink via de schoorsteen van Nedstaal in Alblasserdam in 2012 fors is afgenomen ten opzichte van 2011.
De belangrijkste redenen voor die vermeende afname van de uitstoot zouden een ‘verbeterd onderhoudsregime van het stoffilter’ en een lagere productie zijn. ,,De behaalde milieuwinst is in ieder geval groter dan tien procent,” zo stelt Wijma in de pers.
Dat is een leugen, vindt Schulpen, want uit het Milieu Jaarverslag blijkt namelijk juist precies het tegenovergestelde: ,,In werkelijkheid is Nedstaal in 2012 even vervuilend of zelfs vervuilender geweest dan in 2011.’’ Schulpen is van mening ‘dat Wijma de pers en de inwoners van Alblasserdam en de regio op een grove manier om de tuin leidt met onjuiste aannames en conclusies.’
Als journalist hou ik van duidelijkheid, dus die directheid van het actiecomité ‘Asbest Nedstaal Nee’ bevalt mij wel. Als je namelijk iemand glashard voor ‘liegebeest’ uitmaakt dan daag je die persoon toch eigenlijk uit om die beschuldiging te weerleggen. Dat kan bijvoorbeeld door naar de rechter te stappen, want dat doe je natuurlijk meteen als je, als rechtschapen mens, niet als leugenaar te boek wilt staan. Of zit de Nedstaal-directeur er niet mee als er straks ‘Pinokkio’ wordt gefluisterd wanneer hij over de Dam wandelt?

11 reacties

  1. Als geboren Alblasserdamse heb ik van 1970-1974 bij Nedstaal gewerkt als ponstypiste.
    Mijn beide opa´s en vader hebben ook bij Nedstaal gewerkt. Mijn vader werkte in de smelterij en is bijna 25 jaar geleden gestorven aan asbestose op het moment dat hij overleed was er bijna niemand van afdeling nog in leven,,allen overleden aan asbestose of aan een longziekte.
    Hoezo slecht die uitstoot?? hun recht proberen te halen hebben hun of hun familieleden allen niet gewonnen of een schadevergoeding gekregen.
    Liegebeest???? nee,, keiharde leugenaar!!!

  2. De werkgever waar mijn man werkte met schadelijke stoffen – asbest, was niet verzekerd voor schade bij beroepsziektes. In de fabriek waar hij destijds werkzaam was, zaten veel giftige stoffen in het atmosfeer. De doodskoppen op de verpakkingen logen daar niet om. Hoe zit het eigenlijk met de werknemers van Nedstaal? Zijn zij wel genoeg beschermd voor eventuele ziektes wat zich in de toekomst opdoet? Of gaan zij dezelfde weg als mijn man: helemaal berooid met een wia uitkering, en hele dure medicijnen die wij niet kunnen betalen….Ik heb geen binding met Nedstaal, maar maak me wel zorgen. Mijn man werkte in een soort gelijk bedrijf.

  3. Weet je wat ’t (nog steeds !) is ? Stel: Je hebt een , laat ik zeggen, fors bedrijf. Als je dan heel groot bent – én dus veel ‘vlees’ op de botten hebt – blijkt het toch verdacht gemakkelijk om je achter een boom te kunnen verstoppen die ‘een ander’ wel bereid is voor je te planten én die nog snel blijkt te groeien ook, … als je daar maar wat voor over hebt.
    Even vertalen: Wanneer de economische belangen groter zijn (..of worden geacht ..) dan de gezondheidsbelangen van omwonenden én personeel -op de lange termijn- dan moet u ‘ns raden wie er helpen wil met het planten en bemesten van die snel (moeten) groeiende boom. Er wordt gewoon keihard KREDIET GENOMEN OP HET LEVEN VAN DUIZENDEN over de jaren.
    Want velen kijken niet verder dan de korte termijn wat betreft bedrijfsresultaten en schadelijkheid voor de gezondheid. Dán laat blootstelling aan asbest zich nog niet zien ..Ja, zo wordt ’t verstoppertje spelen een soort “makkelijker gemaakt”.
    Maar owee! Als ’t duveltje (asbestose, mesothelioom en asbestgerelateerde longkanker, enz.) eenmaal -tót zélfs 60 jaar later- uit de doos komt .. Tja, dán weet niemand meer wat,waar,waarom en hoe. M.a.w.: NU alles (!) documenteren en vastleggen.
    Nog beter: VOORKOMEN ! Snapte men dat nu maar ‘ns. Of leert dan niemand iets van de asbest-geschiedenis ?! Is men graag de ezel die met de wetenschap dat de steen hard is er gewoon nóg ‘ns lekker tegenaan. Wakker worden allemaal!

  4. De fabriek waar mijn man tot 2011 werkte – waar voorheen minstens 1000 mensen werkzaam waren smelterij – is eind december failliet gegaan. Vrij snel is het overgegaan naar een ander eigenaar. Mijn advocaat heeft nog steeds geen antwoord gekregen en inzage op het asbest atlas waar de leveranciers opstaan die de materialen waar het asbest inzat aanleverde. Mensen zijn niet bewust wat voor criminele kartel achter zo’n bedrijf zit. Zij doen alles om zichzelf te verrijken over de ruggen van werknemers. Als werknemers ziek worden, geeft niemand thuis. Zo ziet u maar dat men geen 60 jaar hoeft te wachten om alsnog inzage te krijgen wie op die bewust dag het asbest heeft verwerkt, want diegene deed het in eerste instantie vrijwillig, want er moet brood op de plank komen – wat ik heel goed begrijp. Maar is dat een kort leven waard? Want ons probleem geschiedde na 25 jaar en er was niemand thuis die bevestigde dat we met asbest hebben gewerkt.Pas veel later werd ons bekent dat veel werknemers gestorven zijn door asbest. Asbest is ‘Hel’ als je daarmee bent besmet. Je gaat door een hel. En als dit doorgaat; vrees ik dat na 2030 als de hoogste piek is bereikt van asbest slachtoffers, komen na genoemde data nog veel meer erbij.Spijtig dat dit een onderschat probleem is.

    • Beste RS. Om nu niet al te gedetailleerd op uw kwestie in te gaan verwijs ik u naar de site van het Comité Asbestslachtoffers. Na het daar gelezen hebben van het e.e.a. kunt u desgewenst contact opnemen met hen om te zien waar er al dan niet mogelijkheden zouden zijn om aan uw rechtvaardigheidsgevoel tegemoet te kunnen komen. Op juridisch gebied zijn zij op de hoogte van ‘de asbestkwestie’ om hem maar zo te noemen.
      IK weet uit de eerste hand wat voor een traject dat is en om welke kwestie(s) het gaat !
      Ik wens u volharding en succes. Wellicht spreken wij elkaar nog eens.

  5. Beste Jan, ik ben al verwikkelt in een juridische kwestie. Wat ik wil aangeven, dat in het nu niet normaal is dat je ziek bent door asbest, al die multinationals als een betonnen muur tegenover je hebt staan, omdat zij hun verantwoordelijkheid niet nemen. En dat staat bewoners en werknemers te wachten als zij ziek worden. Bij wie moeten zij aankloppen? Ik wens comité ”Asbest Nedstaal Nee”, veel succes met hun strijd om hun gezond leven te handhaven.

    • Beste RS.
      De multinationals hebben het in het verleden (en nog steeds) niet ‘alleen hoeven doen’. Geholpen door een maatschappij die economisch gewin voorstaat gaat dit probleem verder dan alléén de multinationals. Dús, normaal is het nooit dat iemand ziek is van blootstelling aan asbest. De tijd speelt de verantwoordelijken in de kaart. Die zitten risico-berekeningen te maken. Lekker menselijk !
      Erg naar is ook dat onwetende burgers stellen dat asbest iets is uit het verleden. Ja, maar met een lange arm ..tot in het heden én de toekomst !! Zij moesten ‘ns weten.
      Erger is dat ‘de grote (!) betrokken partijen’ hun verantwoordelijkheid in eerste instantie zeggen (..) niet te kennen, vervolgens zeggen zij dat zij die niet behoefde te kennen, als dat niet helpt zeggen zij dat het verjaard is, niet verzekerd is, dossiers verdwenen zijn, men de arbeidsomstandigheden niet kende waaronder het werk gedaan moest worden (lees: geld moest worden verdiend voor ’t baasje én de maatschappij). Vanaf 1938 – in Nederland – wist het bedrijfsleven en overheid al hoe het zat met asbest-en-gezondheid. DAT GAAT NIET SAMEN !
      Ik heb 5,5 jaar een juridische strijd geleverd op hetzelfde onderwerp. Ik kon meteen (..) op de goede deur kloppen, makkelijk open ging ‘ie niet. De gang daarna was erg lang.
      Asbestaandoeningen worden klaarblijkelijk individueel geleden – en hóe, ik weet ‘t. Die ene vuist die een individu maakt .. daar worden de werkgevers/verzekeraars/overheden niet warm of koud van. Een asbestslachtoffer én diens nabestaanden zijn bezig om te ‘overleven’. Die bemoeien zich niet graag met het grotere geheel.
      In Italië en Brazilië zijn de asbestslachtoffers en hun nabestaanden WEL massaal in actie gekomen.
      Tip (ook aan andere lezers van deze reactie): Kijk ‘ns naar de ABC-TV film met de titel: “Devil’s Dust”. (Gaat over de strijd van een slachtoffer “Bernie Benton” tegen een asbestmaterialen-producent James Hardie in Australië). Mocht je de gelegenheid vinden die film te zien dan zegt dat alles over jouw én mijn gevoel.

  6. Beste Jan, ik heb de titel van mijn boek – autobiografie – op de site mogen plaatsen van ”Asbest Nedstaal Nee”. Omdat er zoveel meer bij komt kijken als je gediagnosticeerd bent. Lange zoektochten naar persoonlijke asbest verhalen kwam ik niet tegen, terwijl tijdens die zoektocht, in mijn naaste omgeving al vier mannen zijn overleden aan deze delfstof. En nog steeds zie ik getroffenen, die straks overlijden en het lijkt of het er steeds meer worden…Ik begreep niet waarom er geen persoonlijk verhaal was te vinden, maar dat kwam omdat slachtoffers voortijdig kwamen te overlijden voordat men de diagnose een ”plaats” kon geven, en andere lotgenoten raad kon geven:Dank u wel voor de tip. Ik ga proberen die film te bekijken. Dag Jan.

  7. De berichten die ik hier aanvul/afgeef zijn eigenlijk aan allen die de schoen passen.
    Wanneer een persoon is getroffen/gediagnosticeerd (..want vaak lopen zij er al jaren mee rond maar weten het niet, is het niet als zodanig herkend – of érkend .., wordt het gebagatelliseerd, genegeerd, enz) met het dragen van een asbestaandoening gaat het in de gevallen van mesothelioom om een pijnlijke en onacceptabele stervensweg.
    Dát is één van de redenen dat men de tijd eenvoudigweg niet krijgt en/of wil nemen om het verhaal ervan op te tekenen. Waarom ook ? Ja. Jij vindt daarin een noodzaak, net als ik. Maar het staat een ieder vrij -en ik weet dat ook jij dat respecteerd- om in stilte te lijden. Ook nabestaanden zien geen zin en noodzaak meer te doen dan fysieke en geestelijke bijstand verlenen. Want met het kunnen verkrijgen van een schadevergoeding ‘koop’ je niemand het rijk der gestorvenen uit. Tot het zoeken van juridische bijstand komt het in de meeste gevallen ook daardoor wellicht niet eens. Vele oud werknemers ‘voelen zich zó verbonden met de baas die altijd netjes ’t loon betaalde, feestjes gaf, melk uitdeelde (..), medische onderzoeken liet uitvoeren (..waarom ? ..) of te groot wordt gevonden om tegenaan te procederen. Diezelfde werkgever ontnam hun óók de kans om de pensioengerechtigde leeftijd te halen of daar lang gebruik van te kunnen maken… of nú gewoon laat sterven. En dát maakt mogelijk ook onderdeel uit van de risicocalculatie van werkgevers en hun verzekeraars. Dús wanneer een van de slachtoffers en/of nabestaanden -voor zover dat nog lukt- de schouders en rug recht houden zou het maar ‘ns zo kunnen zijn dat er ergens ‘iemand’ klaar staat met de zeis om hem/haar door de knieën te doen gaan. Máár ..Wat mij en nog wat enkelingen betreft staat daar óók die vrouw met de blinddoek en de weegschaal: Vrouwe Justitia. Die weet intussen al lang wat er achter die blinddoek gebeurt. Daarom is het wel van belang dat er zo nu en dan een stevige vuist wordt gemaakt die een mep uitdeelt.
    Dát is nu net het geval in de film “Devil’s Dust”. Zeer stimulerend voor het vechtende asbestslachtoffer. Maar ook dichter bij huis gebeurt dat, maar dit soort acties worden maar wát graag klein gehouden.

    • Jan, ik heb een mail gezonden naar comité asbest slachtoffers met de vraag of u mijn email adres kon krijgen, zodat we inhoudelijk over dit onderwerp mogen praten.

      Schande, dat je in je reserve tijd achter je centen aan moet, en schande dat autoriteiten tijd rekken met de hoop dat de aanklager snel overlijdt. Hier zijn wij op dit moment mee bezig. Schadeclaim (smartengeld) staat vast voor pijn, operaties, chemotherapie. Dat is met geen geld uit te drukken! Beste Jan, het doet me meer dan verdriet dat u vader aan de gevolgen van mesothelioom is gestorven. Als bovenstaand artikel doorgaat – het verwerken van ”licht”asbesthoudend schroot, dan houd ik mijn hart vast,en zullen er veel nog denken aan dit artikel, maar dan is het te laat. Jan neem even contact met me via asbestslachtoffers ( zij hebben mijn email adres) comité, en kunnen we hier op terugkomen. Groet.

  8. Het werd kennelijk een “Een-Tweetje” met deze reakties.
    Het is wél het verhaal van MENSEN over ‘oorzaak-en-gevolg’ voor mensen.
    Mensen moeten het werk leveren om geld te verdienen (alweer) voor mensen…Liefst levende mensen want DIE geven geld uit waardoor het ‘kacheltje’ aan moet kúnnen blijven. Dan donder je toch geen plons water op het vuur: – In deze (Nedstaal-kwestie) betekent dat LAAT DE MENSEN A.U.B. één kans nog op doorleven tot VER in de toekomst. Dan heeft u er ook nog wat aan.
    Begrepen is dat mensen dus écht wel dood kunnen gaan van kennelijk onzichtbare risico’s, die hier duidelijk genoeg uit ASBESTVEZELS bestaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s