Gemeente moet verkiezingsonderwerpen niet bepalen


RaadToen ik zijn betoog las dacht ik… Wouter heeft gelijk: niet de overheid (lees: gemeente) moet uitmaken waar het in aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen om draait, het zijn de inwoners van stad of dorp die de politieke agenda bepalen. Het is dus aan de deelnemende partijen om met de grieven en wensen van de kiezers aan de slag te gaan. En dus heeft Wouter gelijk.
En wie is Wouter dan in hemelsnaam?, hoor ik u denken. Wouter van der Spoel is een kandidaat-gemeenteraadslid voor de PvdA. De kans is niet denkbeeldig dat hij vanaf maart dit jaar een zeteltje in de Dordtse gemeenteraad mag innemen, want Wouter staat vierde op de PvdA-lijst en dat is zeker geen kansloze plek.
Het kandidaat-raadslid heeft de smoor in over een zogeheten opkomstbevorderende campagne van de gemeente. Nee, het zit hem niet zozeer dwars dát de gemeente een paar centen uittrekt om meer Dordtenaren naar de stembus te dirigeren, want de opkomst bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen wás met 50 procent nu eenmaal uitermate belabberd. En dus wil de gemeente met posters, kaarten en billboards haar inwoners op 19 maart naar de stembus lokken. Daar kan Van der Spoel op zich best mee leven, ware het niet dat de gemeente de onderwerpen voor die campagne op eigen inzicht heeft vastgesteld. ‘Op deze manier gaat de gemeente ons dus vertellen wat wel en wat niet belangrijk is. Daar mag een overheid nooit en te nimmer op sturen. Het is juist aan politieke partijen om aan de burgers te laten zien wat zij belangrijk vinden,’ aldus Van der Spoel, die zijn onvrede over de situatie niet onder stoelen of banken steekt. Op zijn eigen website schrijft hij zelfs dat de gemeente Dordrecht ‘onze democratie verkracht. ‘Dát vind ik persoonlijk wat overdreven, maar wél vind ik dat de gemeente haar campagne even moet uitstellen om eerst met alle deelnemende partijen in overleg te gaan over de onderwerpskeuze. Die onderwerpen (welke dat ook mogen zijn) kunnen namelijk specifieke partijen in de kaart spelen of juist tegenwerken. De gemeente loop nu met haar campagne het risico de verkiezingen ‘onzuiver’ te maken.

Eén reactie

  1. Wat doet u denken aan schapenkoppen? Ik heb dat zomaar eens aan wat inwoners van Dordrecht gevraagd. De antwoorden laten zich raden: inwoners van Dordt (85%), koekjes (12%). Verder kwam men niet meestal.
    Dat zit dus wel goed dacht ik, toen ik het artikel over die cartoon van Ron van Maaren in het AD van de 14de jl. zag met een schapenkop. Op een humoristische wijze wordt inwoners van Dordrecht een spiegel van zichzelf voorgehouden met de oproep om als inwoner van onze stad te gaan stemmen. Oké, een schapenkop is niet echt een bekende Dordtenaar die mensen kan aanmoedigen om te gaan stemmen, het is ook geen inwoner van Dordrecht die ons vertelt hoe heerlijk het gevoel is als je gestemd hebt. Dus als het om het overhalen van mensen gaat om te gaan stemmen, had ik eerder een foto van Brok verwacht op een poster, of zomaar iemand uit bijvoorbeeld Krispijn, maar toch…..
    Eigenlijk wordt het idee om een schapenkop te nemen voor deze campagne dus ingegeven door het feit dat inwoners de verbinding van een schapenkop met zichzelf kunnen maken. Een simpele gedachtesprong, zoals ook in andere geheugenspelletjes als het gaat om het leggen van overeenkomsten en verschillen. Je kan dat al met kinderen van 5 jaar spelen, je hebt er dus niet als te veel intellectuele vermogens voor nodig, het is geen hoger denkwerk. (voorbeelden te over: ‘ik zie, ik zie wat jij niet ziet’, ‘het is niet wit, maar……’). Dat is de geniale eenvoud van de campagne, want om iets simpels te bedenken en uit te leggen valt vaak niet mee. Slim bedacht bedenkers! Deze campagne heeft het wel voor mij: de kracht zit in de eenvoud. Da’s één.
    Maar, er is meer. Wat is eigenlijk de boodschap achter deze campagne? Ga stemmen, want als je stemt, bepaal je als inwoner wat er in en met jouw stad gebeurt. Da’s twee. En bovendien, weg met die ‘ja maar’- benadering, niet klagen maar doen (de Rotterdamse variant hierop hoef ik denk ik niet op te schrijven). Dat doorbreekt het negatieve imago dat Dordt voor veel buitenstaanders heeft: hoe dichter bij Dordt, hoe zeikeriger het wordt. Da’s drie.
    Het geheel (door de slimme combinatie van 1, 2 en 3) is het concept van deze campagne meer geworden dan de som der delen. Maar ja, om dat te kunnen begrijpen, moet je wel over wat meer intellectuele vermogens beschikken, dan bij het spelen van een simpel woordspelletje ‘ik zie, ik zie wat jij niet ziet’. Daar kan je dus geen domkoppen onder de schapenkoppen bij gebruiken, maar daar heb je knappe koppen voor nodig. In de marketing- en communicatieleer noemen we dat: kunnen abstraheren. Helaas, politiek is geen wetenschap. In de column van Kees Thies van dinsdag de 4de februari valt mij op, dat in de politiek maar weer eens bewezen is, dat er politici zijn die niet zien wat ik wel zie en niet begrijpen wat de bedenkers van de campagne beogen: het geheel is meer dan de som der delen.
    Waarom zeg ik dat? Simpel. De posters vertellen niet wat de gemeente belangrijk vindt, er zijn zes cartoons die prikkelen om na te denken aan de hand van zes willekeurige thema’s (die zonder politieke lading gekozen zijn en afgeleid zijn wat alle partijen samen hebben bedacht in Kieskompas). Het is een non-discussie vergeleken met de kracht die van de hele campagne uitgaat. Ik zou de haren uit mijn hoofd trekken (als ik ze zou hebben) als ik ook nog zou verkondigen dat hiermede onze democratie zou worden verkracht.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s