Hoe kan ik Dominic Schrijer nu nog serieus nemen?


DSHet was een rekenfoutje, maar dan wél eentje van 21 miljoen… een ‘slordigheidje’ van de toenmalige Rotterdamse wethouder van sociale zaken Dominic Schrijer. Als gevolg daarvan (een misrekening van het aantal bijstandsgerechtigden in ‘zijn’ Rotterdam) moest Schrijer veel méér gaan bezuinigen dan hij tóch al moest en dat kostte hem uiteindelijk de kop. Vanaf dat moment was het gedaan met de politieke carrière van de man die, binnen de PvdA, te boek stond als beloftevol. De motie van treurnis die Schrijer, eind april 2011 van de Rotterdamse gemeenteraad ‘om de oortjes’ kreeg was een prelude op een onvermijdelijk aftreden. Dat gebeurde dan ook, zo’n drie weken later, toen zijn collega-wethouders en zijn eigen partij hem lieten vallen aan het eind van een al te lang slepende bestuurlijke crisis over bezuinigingen op armoedebeleid en bijstand.
Tegenwoordig is Dominic Schrijer burgemeester te Zwijndrecht en hij draagt daar kennelijk een rugzakje vol rancune mee. Schrijer heeft het, sinds zijn politieke val, namelijk niet zo op journalisten. ‘Voor de omgangsvormen en de besluitvorming in de raad is de afwezigheid van de pers een godsgeschenk’… en… ‘niet iedere uitglijder of controverse wordt uitvergroot,’ zegt hij in een interview met het blad Binnenlands Bestuur. Dát is het aller-domste wat je kunt zeggen als dienaar van de publieke zaak, want eigenlijk zeg je dan: laat mij nou maar lekker m’n dingetje doen en val me vooral niet lastig met kritische vragen… ik bepaal zelf wel wat goed is voor de mensheid.
Zo lang Schrijer die woorden niet intrekt of op zijn minst nuanceert zal ik hem niet meer serieus nemen als burgemeester. Wat een lange tenen, hoor ik u al denken, maar geloof me, die heb ik niet: journalisten (en ook columnisten) zijn zeker niet onfeilbaar en alwetend. Kritiek op mij of mijn collega’s hoort er gewoon bij, maar de afwezigheid van journalisten als ‘een godsgeschenk’ bestempelen gaat me te ver. Ik geloof heilig in de controlerende en informerende functie van de media in een transparante en democratische samenleving. Een burgemeester die daar geen boodschap aan heeft zou eens wat geschiedenisboekjes moeten herlezen. Sla vooral de zwarte bladzijden niet over.

Advertenties