De lappendeken moet een strak dekbed worden


energiehuis3De gemeente Dordrecht gaat er alles aan doen om het Energiehuis te redden en draait dus op voor de kosten die dat met zich meebrengt. En natuurlijk doet het zeer dat er nu zo’n 1,3 miljoen moet worden opgehoest om het Energiehuis uit het ‘expoitatieslop’ te trekken, maar het is, in mijn ogen althans, een verstandige en ook nog eens de enige realistische beslissing. Ik zou namelijk geen enkel alternatief kunnen bedenken, behalve dan je omdraaien, je vingers in je oren doen en heel hard wegrennen. Om Bert Visscher maar eens te citeren: ‘Je hebt geen keus, het is oorlog… je moet door.’
Ook denk ik dat het verstandig is om de exploitatie van het Energiehuis neer te leggen bij één, zakelijk ingestelde partij. Het bestieren van een dergelijk ‘bolwerk’ is namelijk gewoon keiharde business, want je moet er voor zorgen dat alle ruimtes (zalen, oefenruimtes én kantoren dus) min of meer permanent gevuld en verhuurd zijn. Die pittige taak is nu toebedeeld aan Kunstmin en in de directie van dit bedrijf heb ik op voorhand al meer vertrouwen dan in die uit ‘culturele goedbedoelers’ samengestelde stichting, door wie het Energiehuis aanvankelijk gerund werd. Met alle respect voor die enthousiastelingen, maar je kon al ruimschoots van te voren zien aankomen (ik schreef er al diverse malen over) dat die oude constructie ‘an accident waiting to happen’ was.
Het BVD-raadslid Martijn Groeneweg spreekt, via Twitter, de hoop uit dat het lukt om ‘deze bodemloze put eindelijk te dempen.’ Uit die opmerking klinkt wat oud zeer door, want ik herinner me goed dat het BVD-contingent in dit huidige college destijds helemaal niet zo senang was met deze in de rugzak geworpen ‘erfenis’ van twee colleges terug. Dat lichte cynisme van Groenweg is dan ook begrijpelijk, al zie ik het Energiehuis persoonlijk zeker niet als een bodemloze put. Integendeel… ik geloof nog steeds heilig in de formule (héél veel cultuurmakers op één plek) en in de potentie van deze tempel. Het is nu aan de Kunstmin-directie om van die lappendeken een strak dekbed te maken. ‘No pressure… smiley,’om maar eens in Twittertermen te blijven.

Advertenties