Enge buren


engHebt u dat ook wel eens… dat iemand iets vertelt en dat u, nadat de boodschap enigszins is ingedaald, denkt: ,,Hè… hoor ik dat goed? Zei ‘ie dat nou echt?’’ Ik had dat onlangs met het Ambachtse AUB-gemeenteraadslid Jan Struik. Die man verkondigde maandagavond, tijdens een gemeenteraadsvergadering in Hendrik-Ido-Ambacht over de opvang van vluchtelingen, het volgende: ,,We willen ze gewoon niet. Als de rest ze wel wil, respecteren we dat, maar wij willen die mensen gewoon niet.”
Nu gaat het mij niet eens over ’s mans visie op vluchtelingenopvang op zich. Op basis van argumenten mag je, wat mij betreft, bést je mitsen en maren over dit onderwerp ventileren zonder nu direct tot gevoelloze hufter gebombardeerd te worden. Goed, ik vind persoonlijk dat we… en met ‘we’ bedoel ik ‘wij Nederlanders, die simpelweg de mazzel hadden dat ons wiegje in een welvarend en relatief veilig landje stond’ … ons op dit gebied ruimhartig dienen op te stellen. We hebben het hier over mensen die, verdreven door oorlogsellende, op zoek zijn naar een veilige plek om, net als u en ik, hun leventje te kunnen leven. Los van mijn persoonlijke visie vind ik dat je over nut en noodzaak van vluchtelingenopvang altijd vrijelijk moet kunnen debatteren zonder daar nou meteen een Gutmensch-Slechtmensch-discussie van te maken. Jan Struik echter hantéért helemaal geen argumenten… hij WIL gewoon geen vluchtelingen opvangen in Ambacht. Waarom niet? Nou gewoon… dáárom niet… geen toelichting, niks. ,,Wij willen die mensen gewoon niet.’’
Beste Jan, wees dán een vent en kom met argumenten: zeg dat je vluchtelingen verafschuwt omdat je bang bent dat ze je baantje afpakken, je dochter of schaap het hof maken of je fiets jatten. Roep voor mijn part dat je in elke moslim een potentiële jihadist met krulschoenen en een kromzwaard ziet. Toegegeven, dan sta je in de Ambachtse raadsnotulen óók geboekstaafd als een engerd, maar toon je in ieder geval wél ballen. ‘De Nederlandse Volkspartij Tegen Enge Buren,’ (met enge kookluchtjes) in 1976 bedacht door Koot en Bie, is werkelijkheid geworden in Hendrik-Ido-Ambacht: hij heet AUB.

Luister hier naar het fragment ‘Enge Buren’ van Koot en Bie:

 

Advertenties