Weglopers


raadszetelsHet rommelt in de raad en dat is slechte pr voor politici in het algemeen en voor de Dordtse gemeenteraad in het bijzonder. Vier raadsleden stapten onlangs, om uiteenlopende redenen, op. Sinds de laatste gemeenteraadsverkiezing in maart 2014 hebben al tien van de in totaal 39 raadsleden de arena verlaten. In de praktijk resulteert dat in een gemeenteraad, die voor bijna één kwart een andere raad is dan de raad die de kiezer destijds ‘samenstelde.’ Toegegeven, dat is rechtlijnig gesteld, maar cijfers liegen nu eenmaal niet. Daar komt nog bij dat de recente opstappers nou net óók nog eens raadsleden zijn die twee-en-een-half jaar geleden behoorlijk wat voorkeursstemmen ontvingen. Er is dus doelbewust door inwoners van deze stad op die personen gestemd. Dat juist zij er nu de brui aangeven is extra teleurstellend voor die mensen aan wie zij destijds om ‘vertrouwen’ vroegen. Géén reclame voor de politiek… erger nog, ordinair kiezersbedrog, simpelweg omdat er kiezers belazerd zijn. Ik volg de politiek beroepshalve (zowel lokaal als landelijk) met tussenpozen al zo’n 30 jaar en kom tot de conclusie dat opportunisme in deze ‘tak van sport’ meer en meer hoogtij viert. Mijn persoonlijke visie is niet veranderd: ik vind dat je het niet kunt maken om éérst je kiezers te beloven dat je je vier jaar voor hun en hun stad gaat inzetten om later doodleuk weer weg te wandelen. Argumenten als ‘het is wel héél veel werk, naast mijn dagelijkse job’ of ‘het is toch niet helemaal wat ik er van verwacht had,’ zijn in mijn ogen dan ook niet plausibel. Dat had je namelijk eerder kunnen, nee móeten bedenken, want de raad is geen proeftuin, geen speeltuin en ook geen wachtkamer voor wie zich, vanaf die plek, rustig even wil oriënteren op een verdere loopbaan. Natuurlijk maak ik een uitzondering voor mensen die om principiële redenen of vanwege een verhuizing of gezondheidsredenen opstappen, al moet je bij dat laatste ook maar aannemen wie er écht ziek, zwak of misselijk zijn en wie er hooguit wat last hebben van een ‘convenient’ kutsmoesje.

Advertenties

One comment

  1. Tien raadsleden hebben de raad verlaten sinds 2014. Of waren het er negen? Aangezien cijfers niet liegen, zal ik maar van tien uitgaan. Een van die tien, Aydin Gündogdu, is overigens slechts tijdelijk teruggetreden wegens ziekte, hij wordt vervangen door Ger Husen, ook één van de tien “vertrekkende” raadsleden, die er dus zeker niet “de brui aan heeft gegeven”. En wat te denken van Jacqueline van Dongen en Peter Heijkoop? Ja, zij hebben de raad verlaten. Maar iemand die ervoor kiest om wethouder te worden, zelfs al is het van Den Helder, kunnen we toch moeilijk kiezersbedrog in de schoenen schuiven. Trouwens, voor Peter Heijkoop is Bert van de Burgt teruggekeerd in de raad, waarmee de kiezer bepaald niet bedrogen wordt. En Kees Rovers, hoe teleurstellend zijn vertrek ook moge zijn voor de kiezer, blijft politiek actief als commissielid, ook dat noem ik geen brui. En soms, geloof het of niet, kán het raadslidmaatschap ook een te zwaar beroep op iemands baan, gezin, privéleven leggen. Is het dan niet beter, zoals Bahattin Güler doet, plaats te maken voor een raadslid dat zich wel voor de volle 100 procent kan inzetten voor de stad? Is de inwoner daar niet juist bij gebaat? En ja, soms moet raadslid, met pijn in het hart, na vele jaren raadslidmaatschap, terugtreden wegens ziekte. Verdient deze het om nu een venijnig trapje na te krijgen? Ik vind van niet. Kortom, Kees, ik begrijp je teleurstelling en ik respecteer je persoonlijke mening ten volle, maar hoe rechtlijnig ook gesteld, enige nuancering lijkt me hier op zijn plaats.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s