Pruttel


stoom-uit-orenKordaat stapt de kleine man in de supermarkt op me af en aan zijn vastberaden blik zie ik dat hij even een punt moet maken. Als hij recht tegenover me staat begint hij op verontwaardigde toon te pruttelen. Alleen is hij in zijn boosheid vergeten dat het wellicht verstandiger is om zijn verhaal (en zichzelf) eerst een beetje in te leiden. Nu sta ik tegenover een doldriest pruttelend mannetje dat ik nauwelijks kan verstaan, simpelweg omdat ik de taal ‘pruttel’ niet beheers. Het dieseltje begint nu op stoom te komen, maar ik begrijp nog steeds geen snars van wat hij zegt en dus roep ik maar even heel hard ,,Hó nou even!’
Het helpt, want de ronkende motor valt stil. ,,Misschien is het handig als u zich eerst even voorstelt?’’ stel ik voor. Daar schrikt hij van… anoniem pruttelen is kennelijk toch makkelijker. Als ik vervolgens ook nog eens mijn hand uitsteek kijkt hij als een schaap naar onweer. Verbouwereerd schudt hij me de hand en zegt: ,,Ehh… Jansen… Henk.’’
Ik lach vriendelijk en zeg: ,,En wat wilt u me vertellen meneer Jansen?’’
Jansen is nu even helemaal de weg kwijt, want het doelwit van zijn woede blijkt zowaar een aanspreekbaar mens te zijn die nu ook nog eens zijn hand vast houdt. En ja, om dán nog héél erg boos te blijven valt natuurlijk niet mee. Dan hervindt hij zich en zegt: ,,Ehhh…. Ja, meneer Thies, ik wilde u zeggen dat ik het niet eens ben met uw column.’’ Ik laat met opzet ’s mans hand nog even niet los en zeg: ,,Welke column precies? Ik schrijf er zes per week.’’
Jansen trekt zijn hand uit de mijne en kijkt me nu wanhopig aan. ,,Ja, eeeeh… nou weet ik het even niet meer.’’
Ik schiet in de lach en zowaar verschijnt er nu ook een glimlach op Jansens gezicht. ,,Weet je wat?’’ zegt hij. Ik ga gewoon weer terug naar de appelmoes.’’
,,Als het u weer te binnen schiet… ik sta bij de doperwten,’’ roep ik hem na.
Niet meer teruggezien. Jammer, want over welke column ging het nou?

Advertenties