Kom op zeg…


,daadkracht,Heb je nou nooit eens een dag waarop je geen flauw idee hebt wat je moet schrijven en zit je dan met je handen in het haar naar een leeg beeldscherm te turen?’’ In de bijna acht jaar dat ik voor deze krant dagelijks een column produceer is deze vraag mij al minstens honderd keer gesteld. Het antwoord is nee. Natuurlijk zijn er weleens nieuwsluwe periodes en natuurlijk heb ik óók wel eens even geen zin om te werken (kater, zwaar getafeld, griep, ruzie met Blafmans, noem maar op) maar onderwerpen zijn er altijd. En zo niet… dan tóch, want ik hoef alleen maar even mijn eigen archief of dat van mijn krant door te spitten om tot de slotsom te komen dat het met bepaalde, relatief simpele zaken in deze stad nou niet bepaald lekker opschiet. Neem nou die hartgrondige wens van héél veel Dordtenaren voor meer openbare toiletvoorzieningen in het centrum. Dáár wordt al over gezeurd en gezemeld vanaf de eerste dag dat ik voor deze krant de denkbeeldige pen ter hand nam. En toch schiet het maar niet op, terwijl het inmiddels toch al lang en breed duidelijk is dat alle partijen het hartgrondig met initiatiefnemers GroenLInks en PvdA eens zijn dat zo’n faciliteit in deze stad (liefst eentje die ‘twentyfour/seven’ toegankelijk is) écht van toegevoegde waarde is. Waarom moet het dan toch zó lang duren voordat een dergelijke, breed gedragen hartenwens nou eens gerealiseerd wordt? Datzelfde geldt voor een overdekte bushalte voor de Drechthopper bij de Mediamarkt. De Verenigde Seniorenpartij roept al ruim anderhalf jaar dat het een schande is dat Dordtse senioren daar op een onoverdekt bankje en dus vaak onder koude en natte omstandigheden op hun bus zitten te wachten. Zo’n overkapping is toch zó gemaakt en slaat toch ook geen al te grote deuk in de gemeentelijke begroting? Hoe kan het dan dat die beide faciliteiten er nog altijd niet zijn? Ja, ik weet het… politieke en zeker ook ambtelijke molens draaien traag, maar zelfs aan traag zitten grenzen. Kom op zeg… een tikkie meer daadkracht graag.

Advertenties