Prestatiedruk


pier‘Opzij, opzij, opzij, maak plaats, maak plaats, maak plaats… we hebben ongelofelijke haast.’
Slaapgebrek kan rare dingen met een mens doen. Ik vermoed dat Pier Eringa, sinds hij de hoogste baas is van Prorail, in de nachtelijke uurtjes maar moeizaam in Morpheus’ armen valt. Wellicht dat Herman van Veen dan hinderlijk door zijn hoofd spookt. Mocht dat zo zijn, dan zou ik dat nog begrijpen ook, want, ga er maar aan staan… treinen die te laat komen of helemaal niet rijden, overvolle coupés, mopperende reizigers en de nimmer aflatende dreiging dat vadertje Staat, net als in vroeger jaren, een wat dikkere vinger in de pap komt opeisen. Nee, het valt om de drommel niet mee om de treintjes in ons Madurodam aan zee een beetje leuk tuffende te houden. Hoge druk kan dan kennelijk rare dingen doen met een mens, zo blijkt wel uit de opmerkingen waarmee Eringa herhaaldelijk de krantenkoppen haalt. Gisteren haalde hij zich de woede van politiek Nederland op de hals door te stellen dat machinisten minder snel op de rem moeten trappen als mensen langs het spoor lopen, omdat zoiets, en ik citeer, ‘alleen maar onnodige vertragingen oplevert.’ ,,Dat soort spoorlopers verknallen onze punctualiteit’’, aldus de Prorail-topman die daarmee wel erg makkelijk voorbij gaat aan het feit dat het voor machinisten (op hoge snelheid) niet of nauwelijks is in te schatten of het hier mensen betreft die simpelweg hun hondje uitlaten of mensen met ernstige psychische problemen.
Het is niet de eerste keer dat Eringa met onbezonnen opmerkingen de voorpagina’s haalt. Kort na zijn aanstelling maakte hij al meteen DE blunderopmerking van de eeuw door te stellen dat het helemaal niet nodig is dat een trein uren stil staat vanwege iemand die voor de trein springt. ,,Als ik na een zelfmoord een smsje krijg, denk ik: verdorie, waarom niet een minder druk tijdstip uitgekozen?’’
Kennelijk is de druk van het presteren in combinatie met zijn enorme schaamsalaris de voormalige bestuursvoorzitter van het Albert Schweitzer Ziekenhuis een beetje te veel aan het worden. Een weekje rust met dwangverpleging in het ASZ-zorghotel doet wellicht wonderen.

Advertenties