Muur van mos


city Tree

Om u dagelijks een verse column te kunnen opdienen lees ik veel. Ik blader wat af, of beter gezegd, ik ‘browse’ me elke ochtend weer suf, om het nieuws uit stad en streek adequaat bij te houden. Zo kwam ik, in de Rotterdamse krant De Havenloods, een artikel tegen over een zogeheten City Tree en het eerste wat ik dacht was: waarom hebben we zoiets in Dordrecht nog niet?
Helaas kan ik bij deze column geen extra foto plaatsen, dus zal ik proberen te beschrijven hoe zo’n  City Tree er uit ziet: denk aan een héél groot reclamebord (vier á vijf meter hoog en breed) maar dan zonder een reclameboodschap erop. Nee, het bord, waaraan ook nog een fraai zitbankje gemonteerd zit, is geheel en al gevuld met mos en geloof me, dat ziet er prettig uit. Zo’n City Tree veraangenaamt het leven in de stad, want die ‘muur van mos’ zuivert de lucht die we met z’n allen inademen. Hoe het werkt? Eigenlijk simpel: die mos eet vervuilde lucht (zoals fijnstof) letterlijk op om zichzelf te voeden. Alle lucht die langs en door die immense met mos gevulde ‘schilderijlijst’ heen gaat is, en dat is gemeten, maar liefst 25% schoner. En het verhaal wordt nóg mooier, want door fijnstof op te eten blijft het mos leven en zelfs groeien, waardoor het nóg meer fijnstof kan opnemen. Het ‘systeem’ is volkomen zelfvoorzienend met een eigen waterreservoir en zonnepanelen om de ingebouwde sensoren te laten werken.
In Rotterdam loopt de ‘pilot’ met een City Tree (uitvinding van een Berlijns bedrijf) op het Churchillplein een week of zeven. Op basis van het resultaat zal besloten worden of het ding mag blijven staan. Mocht de proef slagen, dan komen er wellicht nóg meer ‘mosmuren’ in Rotterdam te staan.
Misschien even afwachten dus, maar wél, zo zou ik graag tegen de verzamelde politieke partijen in Dordt willen zeggen, goed in de gaten houden, want City Trees lijken me nou typisch iets voor ‘fijnstofstad’ Dordt. Met een wethouder in het college die de achternaam ‘Mos’ draagt, moet dat goed komen, toch?

Advertenties