Ik meende haar te kennen… Annie M.G. Schmidt; haar boeken, haar liedjes en haar vlijmscherpe pen, doordrenkt van zacht absurdisme. Tijdens de voorbereiding op een theatertalkshow over haar werk stuitte ik op iets wat me verraste: Annie móet een sterkere band met Dordrecht gehad hebben dan ik ooit had vermoed.
Toegegeven… het is geen wereldnieuws, maar toch: haar man, Dick van Duijn, was apotheker in Dordrecht. Annie, van oorsprong een keurig ‘Zeeuws Meisje’ kende onze stad dus niet louter van naam. De melancholie die haar werk doordrenkt is – zo realiseer ik me nu – is het soort melancholie dat Dordrecht zo rijkelijk uitwasemt.
En dan is er ook Fiep Westendorp, haar vaste illustrator. Zij is geboren in Zaltbommel, maar was later woonachtig te Dordt, waar haar vader directeur was van de Ambachtsschool. In haar tekeningen echoën onze hofjes en steegjes. Haar lijnen zijn recht… haar bomen wortelen in (wellicht Dordtse) stoeptegels.
Was het toeval dat Annie en Fiep elkaar vonden? Of was het een samenzwering van ‘onze’ delta – een estuarium waarin woorden en beelden samenvloeiden? Hun samenwerking begon op de kinderpagina van Het Parool, maar schoot wortel in een gedeeld gevoel voor het alledaagse absurde. De kunst om van een regenplas een avontuur te maken… dat is iets wat Dordtenaren begrijpen als geen ander.
Annie was dan geen geboren Dordtenaar… maar in mijn optiek wél een Dordtse ‘in spirit.’ We mogen haar niet claimen, maar toch zeker wel koesteren… als een literaire pleegdochter; als iemand die, misschien onbewust, onze stad in haar zinnen heeft verstopt.
Wie haar werk wil herontdekken, moet op woensdag 8 oktober van 20.00 tot 22.00 in Kunstmin zijn. Samen met Marjolein Meijers presenteer ik daar een avond vol verhalen, inzichten en muziek, geheel gewijd aan Annie M.G. Schmidt. Met radiomaker en kleinkunstkenner Hijlco Span, schrijfster Sanne Thierens en pianist/arrangeur Erik Vlasblom.
En ja… we gaan zéker met deuren slaan en óók op stoelen staan. Wees er bij.

PS. De avond is inmiddels achter de rug. De kleine zaal van Kunstmin was volledig uitverkocht en – naar ik vernomen heb – was het een geslaagde laatste voorstelling van ons programma ‘Alles…’