Er zijn van die discussies waarbij je je serieus afvraagt waarom er überhaupt nog over vergaderd moet worden. Die over het Kromhoutgebied is er zo eentje.
De bewoners zeggen namelijk al jaren precies hetzelfde. Nee, niet omdat ze zuur zijn… niet omdat ze geen hart hebben voor mensen die tussen wal en schip zijn beland, maar omdat er simpelweg een grens bestaat aan wat je van een buurt mag vragen. Die grens ligt inmiddels al mijlenver achter ons.
Laat over één ding geen misverstand ontstaan: ik heb diepe bewondering voor het Leger des Heils. Mensen die dag in dag uit de rafelranden van onze samenleving proberen te ‘ontwarren’ verdienen natuurlijk ons  onvoorwaardelijke respect. Maar respect voor het Leger des Heils betekent nog niet dat je (als gemeentebestuur) alle maatschappelijke opvang maar bij voortduring op één vierkante kilometer kunt blijven concentreren.
Dat is hetzelfde als alle vuilniswagens door één en dezelfde straat laten rijden en vervolgens verbaasd zijn dat het er naar afval ruikt.
De Kromhoutbewoners hebben namelijk gewoon gelijk. Al jaren leven zij tussen verslaafden, daklozen, psychiatrische problematiek, openbare dronkenschap, dealers, vechtpartijen en intimidatie.
En dan lees ik dat de gemeente pas in november gaat nadenken over de onderzoeksvraag. November? Als je huis in brand staat organiseer je toch ook geen werkgroep over de kleur van de brandslang?
Intussen is er een samenscholingsverbod beloofd. Maar da’s ordinaire symboolpolitiek. Morgen staan diezelfde overlastgevers honderd meter verderop en de politie kan niet volcontinu aanwezig zijn. Zo blijf je dus modderen met een lullig dweiltje terwijl de kraan wagenwijd openstaat.
De echte vraag is allang niet meer óf de opvang anders moet worden georganiseerd, maar waarom het zo lang duurt voordat het gemeentebestuur eindelijk durft toe te geven wat zelfs een blinde vink met dubbele staar aan beide ogen al jaren ziet. .
Deze buurt heeft haar maatschappelijke bijdrage meer dan geleverd. De solidariteit is hier niet verdwenen… ze is simpelweg opgebruikt.