Gemeentegrenzen zijn nou ook weer geen natuurwetten


Zo af en toe komt het f-woord weer bovendrijven uit de bestuurlijke bermsloot: de fusie. Deze week was Alblasserdam aan de beurt. Het geld raakt op, de taken stapelen zich op en dus wordt voorzichtig de vraag gesteld of het dorp nog wel zelfstandig verder kan. Dat klinkt als een voetbalclub die meldt dat de trainer ‘het volledige vertrouwen geniet.’ Dan kun je de verhuisdozen alvast van zolder halen.
Tóch is die discussie nou ook weer niet zó gek. Alblasserdam en Molenlanden vormen immers gevoelsmatig al jaren een soort organisch geheel, zoals trouwens meerder gemeentes in deze regio. Kijk bijvoorbeeld eens vanuit een vliegtuig naar Zwijndrecht en Hendrik-Ido-Ambacht. Zonder plaatsnaamborden zie je echt niet waar de ene gemeente ophoudt en de andere begint. Het is alsof iemand een zak diepvriesdoperwten doormidden heeft gezaagd en vervolgens volhoudt dat het toch echt twee verschillende groenten zijn.
Tegenstanders vrezen verlies van identiteit. Maar is dat wel zo? Heerjansdam werd bestuurlijk opgeslokt door Zwijndrecht, maar de gemiddelde Heerjansdammer voelt zich nog altijd boven alles Heerjansdammer. En eh… een echte Dubbeldammer zal zich never nooit Dordtenaar noemen. Nee, een dorps- of stadsidentiteit zit niet in een gemeentehuis, maar tussen de oren van de inwoners.
Nu we toch aan het fantaseren zijn; waarom niet meteen alle Drechtstedengemeenten samenvoegen? Eén ambtelijk apparaat, minder bestuurders en efficiëntere besteding van gemeentelijke middelen. Hoewel. Groter is nou ook weer niet automatisch beter. Ik bedoel… té grote gemeentes kweken bureaucratie zoals stilstaand water muggen kweekt en voor je het weet heb je zeventien loketten en even zoveel formulieren nodig om een nieuwe kliko te bestellen. Dát gevaar ligt altijd op de loer.
Toch moeten we ophouden gemeentegrenzen te behandelen alsof ze ooit door Onze-Lieve-Heer zijn vastgesteld. Het zijn bestuurlijke afspraken, geen natuurwetten. Dus als een fusie aantoonbaar beter werkt: doen. Zo niet, dan vooral niet, maar laten we ophouden te denken dat een plaatsnaambord het ware karakter van een gemeente bepaalt.

Plaats een reactie