Kijk eens aan. De New York Times heeft Haarlem ontdekt. De Amerikaanse krant tipt die stad als hét alternatief voor het tegenwoordig zo overvolle Amsterdam. Op zich geen gekke gedachte natuurlijk. Ik bedoel… Haarlem is prachtig, maar tóch mis ik iets in dit jubelverhaal, namelijk Dordrecht. De rest van de wereld lijkt dat al een tijdje te weten, maar in New York hebben ze kennelijk nog wat bijles nodig.
Neem bijvoorbeeld de Britse Times: die noemde Dordrecht jaren geleden al een ‘hidden gem’, ofwel een verborgen juweel. De internationale stedengids Time Out zette onze stad zelfs op een lijst van meest onderschatte bestemmingen in Europa. Diverse Belgische, Franse en Italiaanse media kwamen eerder al – zij het in hun eigen woorden – tot dezelfde conclusie. De Italiaanse krant La Stampa roemt Dordrecht zelfs als ‘una perla medievale poco scoperta dagli italiani, ofwel een middeleeuwse parel die Italianen nog weinig kennen.
Deze zomer nog noemde de Rhein‑Neckar‑Zeitung het ‘verwunderlich’ dat Duitse toeristen Dordrecht nog mondjesmaat weten te vinden. The Times (die Britse dus) vindt het áller‑mooiste aan Dordrecht dat je hier niet tussen selfie‑sticks en huwelijksaanzoeken op gehuurde bierfietsen hoeft door te slalommen.
Toch zit er ook een keerzijde aan al die wereldwijde aanprijzingen. Toeristen houden de horeca weliswaar draaiende en laten de winkeliers glimlachen, maar laten we eerlijk zijn: een overdaad aan toeristen is ook weer niet goed. In de jaren tachtig noemden onze eigen ambtenaren en bestuurders Dordrecht nog ‘het mooiste geheim van Nederland.’ En ja… dat geheim mag best vaker worden onthuld, maar we moeten daarin wel een balans zien te vinden. Dordt (en Haarlem dus) mogen dan misschien ‘hét alternatief’ zijn voor Amsterdam, maar ik kijk er nou ook weer niet naar uit om straks bij de bakker of de slijter in een door influencers veroorzaakte wachtrij te moeten staan, louter om een Appelmarijn of een fles ouwe Rutte te bemachtigen.
Maar ach… dat zal voorlopig wel loslopen toch?