De Dordtse meerjarenbegroting leest als het huishoudboekje van iemand die plechtig aankondigt op de centen te gaan passen, maar wél zojuist een jacuzzi en een labradoodle met glutenallergie heeft aangeschaft.
Er moet namelijk worden bezuinigd (zo’n 15,5 miljoen), maar tegelijkertijd ook gebouwd, vergroend, geïnvesteerd en ontwikkeld. Het kroonjuweel heet Maasterras. Voor dat prestigeproject heeft de gemeente alvast €47,5 miljoen opzijgezet mochten er onderweg dingen misgaan.
Da’s geen buffertje meer… da’s een spaarvarken met een eigen postcode. Als je al vóór de eerste heipaal €47,5 miljoen reserveert voor eventuele tegenvallers, dan zegt dat eigenlijk alles. Wél begrijpelijk, want zelfs grote bouwbedrijven zijn tegenwoordig ongeveer zo betrouwbaar als een tweedehands auto’s met op de voorruit de aanprijzing: ‘Loopt als een zonnetje.’
Het Maasterras moet uiteindelijk duizenden woningen gaan opleveren en het plan (of je er nou vóór was of tegen) ziet er op zich prachtig uit. Maar ja… op artist impressions ziet alles er prachtig uit; de zon schijnt, de bomen hebben meteen het formaat van volgroeide eiken en de bewoners rijden er met gelukzalige blik rond op elektrische bakfietsen met een apart houdertje voor hun havermoutcappuccino’s.
De werkelijkheid is meestal minder fotogeniek, want tussen de eerste schets en de eerste heipaal wonen tegenwoordig stikstof, PFAS, netcongestie, bezwaarprocedures, oplopende bouwkosten, personeelstekorten en de Raad van State.
Ondertussen rekent de begroting erop dat allerlei andere mogelijke tegenvallers zich een beetje gedeisd houden. Jeugdzorg, Wmo, rentestanden en een onvoorspelbaar Rijksbeleid. Eigenlijk zo’n beetje alles wat ambtenaren graag samenvatten met de woorden: ‘ontwikkelingen buiten onze invloedssfeer.’ Dat klinkt beter dan: ‘We duimen dat het meevalt.’
Begrijp me niet verkeerd. De Dordtse meerjarenbegroting is zéker geen sciencefiction. Niemand wil een vliegveld of een ondergrondse metro naar de Efteling. Maar het is wel een begroting die verdacht veel vertrouwen heeft in een aaneenschakeling van gunstige omstandigheden.
Het is een beetje als je ouwe auto naar de APK brengen, maar alvast tóch een vakantie naar Italië boeken.
