Markt ((Bij de verhuizing naar het Statenplein)


markt2Al zo lang ik me kan herinneren is het op vrijdagochtend en op zaterdag markt in Dordt. Op het Scheffersplein (Dordtenaren zeggen: op de Beurs) vind je vooral stoffen per meter, kleding, prullaria en gereformeerd brood. Voor bloemetjes ga je naar de Waag en vis, patat, groenten en fruit overheersen de Grote Markt. Ik hou van die duidelijkheid en ik voel me er dan ook meer dan thuis. Vooral op vrijdag is de markt een lust voor oog, oor en reukzintuig. Je komt er nog van die échte ouwe Dordtenaren tegen (waar zitten die trouwens de rest van de week?) die van de vrijdagochtendmarkt een ware reünie maken. ,,Hé Henk… lang niet gezien. Waar zat jij verstopt joh? Tja, da’s een lang verhaal… ik ben verhuisd, naar zo’n bejaardenflat. Niks an. Allemaal zeurkousen daar. Trouwens, over zeurkousen gesproken, Piet zit er nu ook. Z’n vrouw kon geen trappen meer lopen. Wat heb jij nou gekocht? Zijn dat Eigenheimers? Nee joh, Opperdoezers, scheelt een stuk per kilo hoor. Oh… die nemen wij nooit… geen mooie kleur. Wat kan jou die kleur nou schelen, die proef je toch niet? Het zijn prima aardappels hoor. Mot je gewoon met je ogen dicht eten. Trouwens, heb jij Arie nog gezien? Nee, die moest vandaag naar de camping. Hij liever dan ik. Zijn dat aardbeien? Dat kan toch niet buiten het seizoen? Joh, die gozer heb ’t hele jaar aardbeien, niet eens duur. Nou, dat vertrouw ik niet hoor… zeker buitenlands, zijn vast niet te pruimen. Pruimen? Ja, die heb tie ok. Nou, de mazzel hé! Tot volgende week.” Op volgeladen brommertjes met wind- en beenkappen tuffen de ouwe binnenstadsbewoners terug naar de buitenwijken die ze tegenwoordig bevolken.

markt3Ik zal het missen die volkse bedrijvigheid, vooral die op de Grote Markt. Dat richeltje waar ik altijd met m’n dochter zat. Zij kibbeling, ik een lekkerbekje en gewoon lekker samen genieten van alles wat er om ons heen gebeurde. Turkse vaders op koopjesjacht, zo veel mogelijk fruit, voor zo weinig mogelijk centjes. Kistjes met appels, peren en perziken opstapelen op de hoek bij Videoland en dan wachten tot broer of oom langskomt met de Transit… origineel met gordijnen. De vrouwen op stofjesjacht. ,,Is dat nou echt zijde? Ja mevrouw, honderd procent gegarandeerd. Kost een cent, maar dan heb ie ook wat. Mot je mayo op je patat? Nee joh, doe maar pinda. Drie bossen voor een tientje. Staan die nog een week? Nou, van die bloemen kan ik het garanderen, maar van jou niet vantjie (da’s ventje op z’n Dordts)…”

Het zal even wennen worden: markt op het, overigens prachtige nieuwe Statenplein en de Sarisgang. Niet dat ik bang ben dat de kooplui veranderen hoor, en ook de bezoekers zullen nog diezelfde Dordtenaren zijn. Maar die speciale sfeer… hoe lang zal het duren voordat die weer terugkomt? ,,Hé joh, moest je nou nog bloemen hebben of niet? Ja, doe die gele maar. Hoe heten die? Ik zal het ze even vragen meneer…”

Kees Thies

Advertenties