Dordtse attracties


KabelbaanHoog zweef ik boven het Drierivierenpunt. In Dordrecht stapte ik in en bij Zwijndrecht maakte ik een scherpe draai over de Noord richting Papendrecht. Nu koers ik op Dordrecht aan. Het Groothoofd is mijn eindbestemming, de Grote Kerk mijn houvast. Onder mij vaart een grote duwbak. De stuurman kijkt omhoog en zwaait. Voorzichtig, met één hand, zwaai ik terug. Dan word ik wakker.
Ik stel mijzelf herhaaldelijk de vraag: ,,Mist Dordrecht iets?”
Een binnenstadsbewoner zal zeggen: ,,Jazeker… een slager!” En dat is ook zo, want behoudens de kwaliteitsslager Verkerk aan de Kleine Spuistraat en nog een kiloknaller twintig meter verderop is er in de hele binnenstad geen slager te vinden.
Maar ik bedoelde het anders.
Dordrecht mist een attractie… een herkenningspunt. Het is eerlijk gezegd ook niet dat IK het mis, maar ik denk dat de stad het nodig heeft. Waarom? Simpel. Om méér toeristen naar dit eiland te trekken. Toerisme is goed voor de middenstad (weg lege plekken op de Voorstraat), toerisme brengt werkgelegenheid en welvaart, toerisme werkt kwaliteitsverhogend in de horeca, toerisme houdt een stad levend en toerisme is goed voor het imago van de stad.
Bij een uitstapje naar Delft kwam ik onlangs tot de conclusie dat mijn stad, ten opzichte van deze toeristentrekpleister, zeker niet onder doet waar het gaat om zaken als mooie doorkijkjes en historische gebouwen. Toch wemelt het daar in Delft elke dag van de toeristen, niet alleen uit eigen land, maar vooral ook uit de Verenigde Staten, China en Japan.
In Dordrecht zie ik veel te weinig toeristen. Dat is niet omdat we niks te bieden hebben, maar dat komt omdat Dordrecht een ‘platte associatie’ met een bepaald product, een attractie of een gebouw mist. Die Japanners gaan niet alleen naar Delft vanwege de schoonheid van die stad, maar vooral vanwege Delfts Blauw. Dat kunnen ze aanraken… kopen… meenemen. Toeristen gaan ook molens kijken aan de Kinderdijk. Daar worden ze nog niet eens zo héél gastvrij ontvangen, maar zoveel molens op een rijtje is nu eenmaal iets bijzonders in de ogen van een Duitser, een Amerikaan of een Japanner. Maar had u ooit van Kaatsheuvel gehoord als er geen Efteling was? En wat is Gouda zonder kaarsen, Alkmaar zonder kaas, Valkenburg zonder grotten, Utrecht zonder Dom, Zandvoort zonder zee?
Natuurlijk… wij hebben jenever van Rutte, gebak van Brokking, prachtige musea, een monumentje of duizend, een uniek Drierivierenpunt, een paar indrukwekkende evenementen en natuurlijk het Hof, waar dit land ooit ‘verwekt’ is. Met die laatste boodschap wordt momenteel stevig aan de weg getimmerd, maar zoiets heeft nu eenmaal tijd nodig. Intussen moeten we ook maar eens een paar attracties bedenken die op korte termijn méér publiek naar deze stad trekken?
Ik doe alvast een paar voorstellen in de hoop dat u wellicht aanhaakt en uw eigen ideeën wilt opsturen naar de Stem van het Weekend.
Ik droom van een kabelbaan tussen Dordrecht. Zwijndrecht en Papendrecht: héél hoog zodat de scheepvaart geen hinder ondervindt en het uitzicht adembenemend wordt. Ik fantaseer over een stad waarvan tientallen monumenten ’s avonds in fantasiekleuren zijn uitgelicht en van een spectaculair attractiepark bij Dordrecht waarin de vaderlandse geschiedenis centraal staat. Op die schaal moet volgens mij gedacht worden om een serieuze stroom binnenlandse en buitenlandse toeristen deze kant op te krijgen.
Misschien vindt u mijn voorzetjes ‘belachelijk’, ‘onhaalbaar’ of ‘naïef’. Of vindt u ze wel aardig? Wilt u iets toevoegen? Een slager wellicht? Schroom niet en reageer via kees.thies@upcmail.nl  t.a.v. Kees Thies.

Ik kom er op terug!

Kees Thies

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s